Kodeks karny

Art. 63 Kodeksu karnego (KK) reguluje zasady zaliczania okresu rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet orzeczonej kary. Przepis ten ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ wpływa na wymiar kary, którą ostatecznie odbywa skazany. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych elementów tego artykułu.

### 1. Zaliczanie okresu rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet kary pozbawienia wolności

Zgodnie z § 1, na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza się okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, zaokrąglając w górę do pełnego dnia. Oznacza to, że jeżeli osoba była tymczasowo aresztowana lub w inny sposób pozbawiona wolności przed wydaniem wyroku, ten okres zostanie odjęty od orzeczonej kary pozbawienia wolności. Przykładowo, jeżeli skazany spędził w areszcie 10 dni, a sąd orzekł karę 1 roku pozbawienia wolności, to ostatecznie skazany będzie musiał odbyć 355 dni kary.

### 2. Przeliczanie okresu pozbawienia wolności na inne kary

Art. 63 § 1 KK wprowadza również przelicznik, według którego jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się:
- jednemu dniowi kary pozbawienia wolności,
- dwóm dniom kary ograniczenia wolności,
- dwóm dziennym stawkom grzywny.

Przykładowo, jeśli skazany spędził 10 dni w areszcie, to na poczet kary ograniczenia wolności zostanie zaliczonych 20 dni, a na poczet grzywny - 20 dziennych stawek.

### 3. Zaliczanie okresu rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet grzywny określonej kwotowo

W przypadku grzywny określonej kwotowo, jeden dzień pozbawienia wolności odpowiada kwocie równej dwukrotności stawki dziennej ustalonej zgodnie z art. 33 § 3 KK. Oznacza to, że jeżeli sąd ustalił stawkę dzienną na 50 zł, to jeden dzień pozbawienia wolności będzie odpowiadał 100 zł grzywny.

### 4. Zaliczanie okresu rzeczywistego stosowania środków zapobiegawczych

Na poczet orzeczonych środków karnych, o których mowa w art. 39 pkt 2-3 KK (zakaz zajmowania określonych stanowisk, wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej oraz zakaz prowadzenia pojazdów), zalicza się okres rzeczywistego stosowania odpowiadających im rodzajowo środków zapobiegawczych. Oznacza to, że jeżeli wobec osoby stosowano np. zakaz prowadzenia pojazdów jako środek zapobiegawczy, ten okres zostanie odjęty od orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów.

### 5. Zaliczanie okresu zatrzymania prawa jazdy

Na poczet orzeczonego środka karnego, o którym mowa w art. 39 pkt 3 KK (zakaz prowadzenia pojazdów), zalicza się okres zatrzymania prawa jazdy lub innego odpowiedniego dokumentu. Oznacza to, że jeżeli prawo jazdy było zatrzymane na czas postępowania, ten okres zostanie odjęty od orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów.

### 6. Definicja dnia

Za dzień w rozumieniu § 1 i 2 przyjmuje się okres 24 godzin liczony od chwili rzeczywistego pozbawienia wolności. Oznacza to, że każda pełna doba (24 godziny) spędzona w areszcie lub innym miejscu pozbawienia wolności jest liczona jako jeden dzień na poczet kary.

### Podsumowanie

Art. 63 KK jest kluczowym przepisem, który zapewnia sprawiedliwe zaliczenie okresu rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet orzeczonej kary. Przepis ten uwzględnia różne rodzaje kar i środków karnych, co pozwala na precyzyjne i sprawiedliwe rozliczenie okresu pozbawienia wolności. Dzięki temu skazany nie odbywa kary dłużej, niż jest to konieczne, co jest zgodne z zasadą proporcjonalności kary do popełnionego czynu.

Kodeks postępowania karnego (kpk)

Art. 589 Kodeksu postępowania karnego (k.p.k.) wprowadza szczególne zasady dotyczące ochrony świadków i biegłych z zagranicy, którzy dobrowolnie stawiają się przed polskim sądem. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że osoby te nie będą obawiały się represji prawnych w związku z ich udziałem w postępowaniu karnym w Polsce.

### § 1 - Immunitet dla świadków i biegłych z zagranicy

Pierwszy paragraf artykułu 589 k.p.k. stanowi, że świadek lub biegły z zagranicy, który dobrowolnie stawi się przed polskim sądem, nie może być ścigany, zatrzymany ani tymczasowo aresztowany z powodu przestępstwa będącego przedmiotem danego postępowania karnego ani jakiegokolwiek innego przestępstwa popełnionego przed przekroczeniem polskiej granicy państwowej. Ponadto, nie może być wykonana kara orzeczona za takie przestępstwo.

Ten przepis ma na celu zapewnienie, że osoby te będą mogły swobodnie uczestniczyć w postępowaniu, bez obawy o swoją wolność osobistą. Jest to istotne, aby zapewnić pełne i rzetelne postępowanie dowodowe, zwłaszcza w sprawach o charakterze międzynarodowym.

### § 2 - Utrata ochrony

Drugi paragraf określa warunki, pod którymi świadek lub biegły traci ochronę przewidzianą w § 1. Ochrona ta przestaje obowiązywać, jeżeli osoba ta nie opuści terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ciągu 7 dni od momentu, gdy sąd oznajmił jej, że jej obecność stała się zbędna. Przepis ten ma na celu zapobieżenie nadużywaniu przyznanej ochrony i zapewnienie, że osoby te opuszczą Polskę w rozsądnym czasie po zakończeniu ich udziału w postępowaniu.

### § 3 - Zwrot kosztów i wynagrodzenie

Trzeci paragraf przewiduje, że wezwanemu świadkowi lub biegłemu przysługuje zwrot kosztów podróży i pobytu oraz zwrot utraconego zarobku. Biegłemu przysługuje także wynagrodzenie za sporządzenie opinii. Jest to istotne, aby zapewnić, że osoby te nie poniosą finansowych strat w związku z ich udziałem w postępowaniu.

### § 4 - Pouczenie w wezwaniu

Czwarty paragraf nakłada obowiązek zamieszczenia w wezwaniu doręczonym świadkowi lub biegłemu stale przebywającemu za granicą pouczenia o treści przepisów § 1-3. Jednocześnie, nie należy zamieszczać zagrożenia stosowaniem środków przymusu z powodu niestawiennictwa. Ma to na celu zapewnienie, że osoby te będą świadome swoich praw i obowiązków oraz że ich udział w postępowaniu będzie dobrowolny.

### Podsumowanie

Art. 589 k.p.k. wprowadza istotne gwarancje dla świadków i biegłych z zagranicy, którzy dobrowolnie stawiają się przed polskim sądem. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że osoby te będą mogły swobodnie uczestniczyć w postępowaniu, bez obawy o swoją wolność osobistą, a jednocześnie nie będą ponosić finansowych strat w związku z ich udziałem. Jest to istotne dla zapewnienia pełnego i rzetelnego postępowania dowodowego, zwłaszcza w sprawach o charakterze międzynarodowym.

Artykuł 589z Kodeksu postępowania karnego reguluje kwestie związane z czasowym wydaniem do Rzeczypospolitej Polskiej osoby pozbawionej wolności na terytorium państwa wykonania orzeczenia w celu przeprowadzenia czynności dochodzeniowej. Zgodnie z tym artykułem, jeśli decyzja dotyczy czasowego wydania osoby pozbawionej wolności do Polski, stosuje się odpowiednio przepisy art. 589a. Sąd lub prokurator może zarządzić zwolnienie osoby, jeśli państwo wykonania orzeczenia o to wystąpi.

Osoba wydana czasowo nie może być ścigana, zatrzymana ani aresztowana z powodu przestępstwa popełnionego przed przekroczeniem polskiej granicy, które nie zostało wskazane w decyzji o czasowym wydaniu. Ponadto, nie może być na nią nałożona kara za takie przestępstwo. Wyjątkiem od tych zakazów jest sytuacja, gdy osoba mogłaby opuścić terytorium Polski, a mimo to pozostaje na nim po otrzymaniu informacji od sądu lub prokuratora, że jej obecność nie jest już potrzebna w postępowaniu karnym.

Przed wydaniem decyzji o czasowym wydaniu osoby pozbawionej wolności do Polski, organ wydający decyzję musi wysłuchać tej osoby. Ponadto, okres faktycznego pozbawienia wolności tej osoby w państwie wykonania orzeczenia jest zaliczany na poczet kary pozbawienia wolności orzeczonej lub wykonywanej w Polsce.

Kara orzeczona

Kara orzeczona w przepisach

Kodeks karny3 przepisy

Kodeks postępowania karnego (kpk)3 przepisy

Kodeks wykroczeń (kw)1 przepis