Kodeks postępowania karnego (kpk)

Wierzyciel, którego miejsce zwykłego pobytu, miejsce zamieszkania albo siedziba znajdują się za granicą, ma w postępowaniu upadłościowym takie same prawa jak wierzyciel znajdujący się w Polsce. Sam fakt, że wierzyciel jest związany z innym państwem, nie pozbawia go więc uprawnień w postępowaniu. Szczególne zasady dotyczą wierzyciela, który nie ma miejsca zamieszkania, miejsca zwykłego pobytu ani siedziby w Polsce lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej. Jeżeli taki wierzyciel nie ustanowił w Polsce pełnomocnika do prowadzenia sprawy, musi wskazać pełnomocnika do doręczeń w Polsce. Jeśli tego nie zrobi, pisma sądowe przeznaczone dla wierzyciela pozostawia się w aktach sprawy. Takie pozostawienie pisma wywołuje skutek doręczenia, czyli pismo uznaje się za doręczone. Przy pierwszym doręczeniu wierzyciel musi zostać pouczony o tej konsekwencji oraz o tym, kto może zostać ustanowiony pełnomocnikiem. Przepis pozwala także zgłaszać w postępowaniu upadłościowym zagraniczne wierzytelności publicznoprawne, w szczególności należności podatkowe i należności z tytułu ubezpieczenia społecznego. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy dochodzenie takiej wierzytelności w Polsce jest dopuszczalne. Co do zasady wierzytelności te są zaspokajane w drugiej kategorii. Wyjątkiem są zagraniczne kary majątkowe niemające charakteru cywilnoprawnego, orzeczone przez sądy lub organy administracyjne. One podlegają zaspokojeniu w trzeciej kategorii.

Kara majątkowa

Kara majątkowa w przepisach

Kodeks postępowania karnego (kpk)1 przepis

Prawo upadłościowe1 przepis