Kapitał docelowy

Kapitał docelowy to instytucja prawa spółek, która umożliwia podwyższenie kapitału zakładowego spółki akcyjnej bez konieczności każdorazowego podejmowania przez walne zgromadzenie uchwały o zmianie statutu. Nie jest to odrębny składnik majątku spółki ani kwota już wniesiona przez akcjonariuszy, lecz określona w statucie granica podwyższenia kapitału zakładowego, do której zarząd może dokonać emisji nowych akcji albo podwyższyć ich wartość nominalną.

Najważniejsze cechy kapitału docelowego:

• ustanowienie kapitału docelowego wymaga odpowiedniego postanowienia statutu i upoważnienia zarządu;
• upoważnienie jest udzielane na czas oznaczony, nie dłuższy niż trzy lata;
• zarząd może korzystać z niego w granicach wskazanej kwoty i na zasadach określonych w przepisach oraz statucie;
• podwyższenie kapitału zakładowego w tym trybie następuje na podstawie uchwały zarządu, bez potrzeby każdorazowej zmiany statutu przez walne zgromadzenie;
• niewykorzystana część upoważnienia nie stanowi jeszcze kapitału zakładowego spółki.

Kapitał docelowy służy przede wszystkim uelastycznieniu pozyskiwania finansowania. Pozwala spółce szybciej przeprowadzić emisję akcji, gdy pojawi się potrzeba zwiększenia kapitału lub pozyskania nowych inwestorów. Jego wysokość i okres obowiązywania ograniczają zakres samodzielnego działania zarządu, a statut może określać dodatkowe warunki korzystania z upoważnienia.

Instytucja ta występuje w prawie handlowym, przede wszystkim w regulacji dotyczącej spółki akcyjnej. Ma także znaczenie rejestrowe i informacyjne, ponieważ dane dotyczące kapitału zakładowego oraz zmian w strukturze kapitałowej podlegają ujawnieniu w rejestrze przedsiębiorców. W przypadku spółek publicznych podwyższenie kapitału w ramach kapitału docelowego wiąże się ponadto z obowiązkami ogłoszeniowymi dotyczącymi uchwały, wnoszonych wkładów i informacji wpływających na ich wycenę.