Kandydat na dawcę krwi

„Kandydat na dawcę krwi” to osoba, która po raz pierwszy zgłasza się do właściwej jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi, aby oddać krew albo jej składniki. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „o publicznej służbie krwi”, a jego znaczenie opiera się na kilku elementach.

Po pierwsze, chodzi o osobę zgłaszającą się osobiście do określonej jednostki publicznej służby krwi, czyli do jednostki należącej do kategorii wskazanych w art. 4 ust. 3 pkt 2-4. Nie każde zainteresowanie oddaniem krwi oznacza więc jeszcze status kandydata. Znaczenie ma zgłoszenie się do właściwej placówki.

Po drugie, musi to być zgłoszenie po raz pierwszy. Definicja odróżnia zatem kandydata na dawcę krwi od osoby, która wcześniej zgłaszała się w celu oddania krwi lub jej składników. Po trzecie, wymagany jest zamiar oddania krwi albo jej składników. Chodzi o cel związany z pozyskaniem krwi dla publicznej służby krwi, a nie o samo stawienie się w jednostce bez takiej intencji.

Definicja wyłącza sytuacje, w których krew lub jej składniki mają służyć badaniom diagnostycznym albo przetoczeniu autologicznemu, czyli wykorzystaniu krwi dla tej samej osoby, od której została pobrana. Kandydatem w rozumieniu ustawy jest więc osoba zgłaszająca się po raz pierwszy z zamiarem oddania krwi lub jej składników w innym celu niż te dwa wyłączone przypadki.

W praktyce określenie to opisuje etap poprzedzający samo oddanie krwi. Nie przesądza jeszcze, że osoba rzeczywiście zostanie dawcą ani że krew zostanie pobrana. Służy identyfikacji osób, które po raz pierwszy podejmują kontakt z publiczną służbą krwi z zamiarem oddania krwi lub jej składników, i pozwala odróżnić je od osób już wcześniej zgłaszających się w takim celu.