Przepis określa, co dzieje się w razie niepowołania Rady Ministrów w trybie wskazanym w art. 154 ust. 3. W takiej sytuacji Prezydent Rzeczypospolitej ma 14 dni na powołanie Prezesa Rady Ministrów. Następnie, na jego wniosek, powołuje pozostałych członków Rady Ministrów i odbiera od nich przysięgę. Po powołaniu Rady Ministrów rozpoczyna się kolejny 14-dniowy termin. W tym czasie Sejm udziela Radzie Ministrów wotum zaufania. Do jego udzielenia potrzebna jest większość głosów, a podczas głosowania musi być obecna co najmniej połowa ustawowej liczby posłów. Oznacza to, że przepis wymaga jednocześnie odpowiedniego wyniku głosowania oraz minimalnej liczby obecnych posłów. Jeżeli Rada Ministrów nie otrzyma wotum zaufania w opisanym trybie, Prezydent Rzeczypospolitej skraca kadencję Sejmu i zarządza wybory. Przepis wiąże więc brak poparcia dla powołanej Rady Ministrów z zakończeniem kadencji Sejmu przed upływem przewidzianego okresu oraz z koniecznością przeprowadzenia wyborów.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Trybunał Stanu tworzą: przewodniczący, dwóch zastępców przewodniczącego oraz 16 członków. Członków wybiera Sejm. Osoby te muszą pochodzić spoza grona posłów i senatorów, czyli nie mogą być jednocześnie posłami ani senatorami. Są wybierane na czas kadencji Sejmu. Przewodniczącym Trybunału Stanu jest Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego. Oznacza to, że funkcja przewodniczącego jest związana z pełnieniem tego stanowiska. Zastępcy przewodniczącego oraz co najmniej połowa członków Trybunału Stanu powinni mieć kwalifikacje wymagane do zajmowania stanowiska sędziego. Przepis określa także sposób wykonywania funkcji przez członków Trybunału Stanu. W sprawowaniu funkcji sędziego Trybunału Stanu są oni niezawiśli. Oznacza to, że w tym zakresie podlegają wyłącznie Konstytucji oraz ustawom.

Przepis dotyczy sytuacji, w której projekt ustawy budżetowej został przedłożony Sejmowi, ale nie został przedstawiony Prezydentowi Rzeczypospolitej do podpisu w ciągu czterech miesięcy od tego przedłożenia. Chodzi więc o zachowanie określonego terminu na zakończenie prac nad projektem i przekazanie go Prezydentowi. Jeżeli ten czteromiesięczny termin nie zostanie dochowany, Prezydent Rzeczypospolitej może w ciągu kolejnych 14 dni zarządzić skrócenie kadencji Sejmu. Z przepisu wynika, że skrócenie kadencji nie następuje automatycznie. Prezydent ma możliwość podjęcia takiej decyzji, ale nie jest zobowiązany do jej wydania. Warunkiem skorzystania z tej możliwości jest wcześniejsze nieprzedstawienie projektu ustawy budżetowej Prezydentowi w wymaganym terminie.

Jeżeli kadencja Sejmu zostanie zakończona przed planowanym terminem, partie polityczne nie tracą prawa do subwencji w dniu skrócenia kadencji. Prawo to pozostaje w mocy do końca kwartału, w którym kadencja się zakończyła. Po upływie tego kwartału subwencja przestaje przysługiwać. Przepis określa więc zarówno moment związany ze skróceniem kadencji, jak i konkretny termin wygaśnięcia prawa do tego finansowania.

o partiach politycznych

Jeżeli kadencja Sejmu się kończy, a poseł objęty postępowaniem dotyczącym odpowiedzialności wskazanej w przepisie konstytucyjnym nie uzyskał ponownie mandatu, postępowanie nie jest dalej prowadzone. Zostaje umorzone, czyli formalnie zakończone. Umorzenie stwierdza Marszałek Sejmu nowej kadencji, dlatego zakończenie kadencji i brak ponownego mandatu prowadzą do zakończenia tej sprawy.

o Trybunale Stanu

Trybunał Stanu jest wybierany przez Sejm na jego pierwszym posiedzeniu. Jego kadencja odpowiada kadencji Sejmu, czyli trwa przez ten sam okres. Nie oznacza to jednak, że wraz z końcem kadencji Sejmu Trybunał automatycznie przestaje działać. Dotychczasowy skład zachowuje swoje uprawnienia aż do chwili, gdy zostanie wybrany nowy skład. Dzięki temu między kadencjami nie powstaje przerwa w działaniu Trybunału.

Kadencja sejmu

Kadencja sejmu w przepisach

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej3 przepisy

o partiach politycznych1 przepis

o Trybunale Stanu2 przepisy