Jeździec (powożący)

Pojęcie „jeździec (powożący)” w ustawie „o wyścigach konnych” oznacza osobę, która bierze udział w gonitwie, dosiadając konia albo kierując jego ruchem z powozu. Jest to zatem określenie odnoszące się do fizycznego uczestnika wyścigu, a nie do właściciela konia, organizatora gonitwy czy innej osoby obecnej przy zawodach.

Dla uznania danej osoby za jeźdźca lub powożącego muszą być spełnione łącznie określone elementy:

• osoba musi być osobą fizyczną;
• musi dosiadać konia albo go powozić;
• czynność ta musi mieć miejsce w gonitwie;
• osoba musi posiadać licencję Prezesa Polskiego Klubu Wyścigów Konnych odpowiednio na dosiadanie albo powożenie koni.

Licencja jest więc nie tylko dodatkową okolicznością, lecz jednym z warunków objęcia ustawowym pojęciem. Samo dosiadanie konia lub jego prowadzenie nie wystarcza, jeżeli nie towarzyszy mu wymagane uprawnienie. Również posiadanie licencji bez faktycznego udziału w gonitwie w charakterze osoby dosiadającej albo powożącej nie realizuje całej definicji.

Wyrażenie obejmuje dwie zbliżone, lecz różne formy uczestnictwa. Jeździec dosiada konia, natomiast powożący kieruje koniem z użyciem powozu. Ustawa ujmuje je wspólnie, ponieważ w obu przypadkach chodzi o osobę bezpośrednio wykonującą czynność związaną z udziałem konia w gonitwie i posiadającą odpowiednią licencję.

Definicja porządkuje terminologię ustawy i pozwala jednoznacznie ustalić, kogo przepisy określają mianem jeźdźca lub powożącego. Ma to praktyczne znaczenie przy ocenie, czy konkretny uczestnik gonitwy należy do tej kategorii. O zakwalifikowaniu decydują nie nazwa funkcji używana potocznie ani sam związek z wyścigami konnymi, lecz rzeczywisty sposób udziału w gonitwie oraz uzyskanie licencji właściwego organu.