Jednostki podporządkowane

„Jednostki podporządkowane” to zbiorcze określenie stosowane w ustawie „Rachunkowość” wobec trzech kategorii jednostek pozostających w określonych relacjach z inną jednostką. Do tego zbioru zalicza się jednostki zależne, współzależne oraz stowarzyszone. Oznacza to, że pojęcie nie opisuje jednego, odrębnego rodzaju jednostki, lecz pełni funkcję wspólnej nazwy dla różnych form podporządkowania lub powiązania.

Zakres pojęcia obejmuje:

• jednostki zależne, czyli takie, których sytuacja pozostaje związana z inną jednostką w sposób uzasadniający ich wyodrębnienie w relacji zależności;
• jednostki współzależne, w przypadku których zależność lub wpływ na funkcjonowanie jednostki ma charakter wspólny;
• jednostki stowarzyszone, pozostające z inną jednostką w relacji stowarzyszenia.

Sama definicja wskazuje więc przede wszystkim, jakie grupy jednostek należy traktować łącznie na potrzeby regulacji rachunkowości. Nie określa w tym miejscu szczegółowych warunków powstania poszczególnych relacji ani nie przesądza o konkretnym sposobie ich ustalania. Te kwestie mogą wynikać z innych przepisów ustawy i z przepisów odnoszących się do poszczególnych kategorii jednostek.

W praktyce pojęcie „jednostki podporządkowane” służy uporządkowaniu informacji o powiązaniach między jednostkami. Ułatwia rozpoznanie, że dana jednostka nie jest rozpatrywana wyłącznie samodzielnie, lecz może mieć znaczenie dla oceny sytuacji innej jednostki albo grupy jednostek. Ma to znaczenie przy stosowaniu przepisów rachunkowych dotyczących ujmowania, klasyfikowania i prezentowania informacji o takich relacjach. Dzięki temu wspólna kategoria pozwala posługiwać się jednym określeniem tam, gdzie regulacja obejmuje wszystkie trzy wymienione rodzaje jednostek, niezależnie od charakteru konkretnego powiązania.