Jednostka wytwórcza

Jednostka wytwórcza to wyodrębniony, dający się rozpoznać zespół urządzeń, który jest związany z przedsiębiorstwem energetycznym i służy realizacji dwóch powiązanych funkcji: wytwarzaniu energii oraz wyprowadzaniu uzyskanej mocy. Nie chodzi więc o pojedyncze urządzenie rozpatrywane w oderwaniu od pozostałych, lecz o funkcjonalną całość pracującą jako część działalności przedsiębiorstwa energetycznego.

Najważniejsze elementy pojęcia:

• zespół urządzeń musi być wyodrębniony, czyli możliwy do wskazania jako określona całość;
• urządzenia muszą należeć do przedsiębiorstwa energetycznego;
• ich przeznaczeniem jest wytwarzanie energii;
• zespół powinien również umożliwiać wyprowadzanie mocy, czyli przekazywanie efektu wytwarzania dalej, do odpowiedniej części infrastruktury energetycznej.

Definicja ustawowa z ustawy „Prawo energetyczne” łączy zatem cechy organizacyjne, własnościowe i techniczne. O tym, czy dany układ urządzeń mieści się w tym pojęciu, decyduje nie tylko fakt, że służy produkcji energii, ale także jego wyodrębnienie, przynależność do przedsiębiorstwa energetycznego oraz zdolność do wyprowadzenia mocy.

W praktyce pojęcie to pozwala określić, jaka część majątku i infrastruktury przedsiębiorstwa jest traktowana jako samodzielny element procesu wytwarzania energii. Ma znaczenie przy opisywaniu instalacji energetycznych, ich funkcji oraz relacji między urządzeniami służącymi do produkcji energii a urządzeniami umożliwiającymi przekazanie mocy. Dzięki temu można wskazać konkretną jednostkę uczestniczącą w działalności wytwórczej, zamiast posługiwać się ogólnym określeniem całego przedsiębiorstwa lub pojedynczej maszyny.