Przepis wskazuje, kto zajmuje się sprawami związanymi z działalnością kosmiczną prowadzoną przez określone jednostki. Jeżeli taka jednostka podlega Ministrowi Obrony Narodowej albo jest przez niego nadzorowana, właściwym organem w tych sprawach jest właśnie ten minister. Oznacza to, że Minister Obrony Narodowej jest organem właściwym w sprawach działalności kosmicznej wykonywanej przez jednostki pozostające w jednej z tych dwóch relacji organizacyjnych.

o działalności kosmicznej

Art. 143 ustawy o finansach publicznych określa procedury związane z przekazywaniem informacji budżetowych oraz opracowywaniem planów finansowych przez jednostki podległe dysponentom części budżetowych. Przepis ten jest kluczowy dla zapewnienia transparentności i efektywności zarządzania finansami publicznymi.

**1. Obowiązki dysponentów części budżetowych:**

Zgodnie z ust. 1, dysponenci części budżetowych mają obowiązek przekazać informacje o kwotach dochodów i wydatków, w tym wynagrodzeń, jednostkom podległym do dnia 25 października. Informacje te muszą obejmować:

- Dochody i wydatki jednostek podległych,
- Dotacje na zadania z zakresu administracji rządowej, inspekcji i straży,
- Dotacje na realizację zadań własnych,
- Kwoty dochodów związanych z realizacją zadań z zakresu administracji rządowej jednostkom samorządu terytorialnego,
- Środki na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich dla zarządów województw.

Ten obowiązek ma na celu zapewnienie, że wszystkie jednostki podległe dysponentom części budżetowych są świadome przyjętych przez Radę Ministrów kwot w projekcie ustawy budżetowej, co umożliwia im odpowiednie planowanie finansowe.

**2. Opracowanie projektów planów finansowych:**

Ust. 2 nakłada na jednostki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obowiązek opracowania i przekazania właściwym dysponentom części budżetowych projektów planów finansowych na następny rok budżetowy do dnia 1 grudnia. Projekty te muszą być zgodne z projektem ustawy budżetowej.

Ten przepis ma na celu zapewnienie spójności między planami finansowymi jednostek a projektem ustawy budżetowej, co jest kluczowe dla utrzymania równowagi budżetowej i efektywnego zarządzania środkami publicznymi.

**3. Wyłączenie dotyczące dochodów z podatków i ceł:**

Ust. 3 wyłącza stosowanie przepisu ust. 1 do kwot dochodów z podatków i ceł pobieranych przez jednostki podległe Ministrowi Finansów. To wyłączenie jest uzasadnione specyfiką dochodów z podatków i ceł, które są centralnie zarządzane przez Ministerstwo Finansów i nie podlegają bezpośrednio dysponentom części budżetowych.

**Podsumowanie:**

Art. 143 ustawy o finansach publicznych jest kluczowym elementem systemu zarządzania finansami publicznymi w Polsce. Zapewnia on, że informacje budżetowe są przekazywane w odpowiednim czasie, co umożliwia jednostkom podległym i samorządom terytorialnym skuteczne planowanie finansowe. Przepis ten wspiera również transparentność i spójność w zarządzaniu środkami publicznymi, co jest niezbędne dla utrzymania stabilności finansowej państwa.

o finansach publicznych

Art. 146 ustawy o finansach publicznych reguluje procedurę przekazywania informacji budżetowych oraz sporządzania planów finansowych przez jednostki podległe dysponentom części budżetowych. Przepis ten ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia zgodności działań finansowych jednostek sektora publicznego z ustawą budżetową.

### Komentarz:

1. **Obowiązek dysponentów części budżetowych**:
   - Dysponenci części budżetowych mają obowiązek przekazania jednostkom podległym informacji o kwotach dochodów i wydatków, w tym wynagrodzeń, w terminie 10 dni roboczych od dnia ogłoszenia ustawy budżetowej.
   - Termin ten jest stosunkowo krótki, co ma na celu szybkie rozpoczęcie realizacji budżetu i zapewnienie płynności finansowej jednostek podległych.

2. **Zakres przekazywanych informacji**:
   - Informacje przekazywane przez dysponentów muszą obejmować szczegółowe kwoty dochodów i wydatków, co pozwala jednostkom podległym na precyzyjne planowanie swoich działań finansowych.
   - W szczególności, uwzględnienie wynagrodzeń jest istotne ze względu na konieczność zapewnienia środków na bieżące funkcjonowanie jednostek oraz realizację ich zadań statutowych.

3. **Obowiązek jednostek podległych**:
   - Jednostki podległe, po otrzymaniu informacji od dysponentów, są zobowiązane do sporządzenia planów finansowych.
   - Plany te muszą być zgodne z ustawą budżetową, co oznacza, że jednostki muszą uwzględniać wszelkie ograniczenia i wytyczne wynikające z ustawy budżetowej.

4. **Znaczenie zgodności z ustawą budżetową**:
   - Zgodność planów finansowych z ustawą budżetową jest kluczowa dla zapewnienia prawidłowego i efektywnego zarządzania środkami publicznymi.
   - Niezgodność planów finansowych z ustawą budżetową może prowadzić do naruszenia dyscypliny finansów publicznych, co wiąże się z odpowiedzialnością prawną dla osób odpowiedzialnych za sporządzenie tych planów.

5. **Konsekwencje naruszenia przepisów**:
   - Niewywiązanie się z obowiązku przekazania informacji w terminie przez dysponentów części budżetowych może skutkować opóźnieniami w realizacji budżetu przez jednostki podległe.
   - Sporządzenie planów finansowych niezgodnych z ustawą budżetową może prowadzić do sankcji administracyjnych oraz odpowiedzialności dyscyplinarnej.

### Podsumowanie:

Art. 146 ustawy o finansach publicznych nakłada na dysponentów części budżetowych oraz jednostki podległe konkretne obowiązki mające na celu zapewnienie zgodności działań finansowych z ustawą budżetową. Przepis ten jest istotny dla prawidłowego funkcjonowania sektora publicznego, zapewniając transparentność i efektywność w zarządzaniu środkami publicznymi. Dysponenci oraz jednostki podległe muszą ściśle przestrzegać określonych terminów i wymogów, aby uniknąć potencjalnych konsekwencji prawnych.

Art. 274 ustawy o finansach publicznych określa zakres i obowiązek prowadzenia audytu wewnętrznego w różnych jednostkach sektora finansów publicznych. Przepis ten ma na celu zapewnienie skutecznej kontroli wewnętrznej oraz poprawę zarządzania finansami publicznymi. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych ustępów tego artykułu.

1. **Zakres obowiązkowego audytu wewnętrznego**:
   - Ustęp 1 wymienia konkretne jednostki, w których prowadzenie audytu wewnętrznego jest obligatoryjne. Są to m.in. Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, ministerstwa, urzędy wojewódzkie, izby administracji skarbowej, Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, Narodowy Fundusz Zdrowia oraz Krajowy Zasób Nieruchomości.
   - Wymóg ten wynika z potrzeby zapewnienia transparentności i efektywności w zarządzaniu publicznymi środkami finansowymi w kluczowych instytucjach państwowych.

2. **Kryteria finansowe dla innych jednostek**:
   - Ustęp 2 rozszerza obowiązek prowadzenia audytu wewnętrznego na inne jednostki, takie jak państwowe jednostki budżetowe, uczelnie publiczne, samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej, agencje wykonawcze oraz państwowe fundusze celowe, pod warunkiem że ich przychody lub koszty przekraczają 40 000 tys. zł.
   - Wprowadzenie progu finansowego ma na celu skoncentrowanie zasobów audytowych na jednostkach o większym znaczeniu finansowym, co pozwala na bardziej efektywne wykorzystanie środków przeznaczonych na audyt.

3. **Jednostki samorządu terytorialnego**:
   - Ustęp 3 nakłada obowiązek prowadzenia audytu wewnętrznego na jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli ich budżet przekracza 40 000 tys. zł.
   - Jest to istotne z punktu widzenia kontroli nad wydatkowaniem środków publicznych na szczeblu lokalnym, co ma bezpośredni wpływ na jakość usług publicznych świadczonych mieszkańcom.

4. **Decyzja kierowników jednostek**:
   - Ustęp 4 daje możliwość prowadzenia audytu wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych na podstawie decyzji ich kierowników, nawet jeśli nie spełniają one kryteriów finansowych określonych w ust. 2-3.
   - Taka elastyczność pozwala na dostosowanie działań audytowych do specyficznych potrzeb jednostki, co może być korzystne w przypadku mniejszych jednostek, które chcą poprawić swoje procesy zarządzania.

5. **Wskazanie przez ministra**:
   - Ustęp 5 umożliwia właściwemu ministrowi kierującemu działem wskazanie jednostek, w których należy prowadzić audyt wewnętrzny, oraz określenie terminu jego rozpoczęcia.
   - Jest to narzędzie, które pozwala na centralne zarządzanie procesem audytowym w ramach danego działu administracji publicznej, co może przyczynić się do lepszej koordynacji i standaryzacji działań audytowych.

6. **Jednostki podległe Prezesowi Rady Ministrów**:
   - Ustęp 6 rozszerza przepisy ust. 5 na jednostki podległe Prezesowi Rady Ministrów lub przez niego nadzorowane.
   - Zapewnia to spójność w podejściu do audytu wewnętrznego w jednostkach centralnych, co jest kluczowe dla utrzymania wysokich standardów zarządzania publicznymi finansami.

7. **Obowiązek informacyjny**:
   - Ustęp 7 nakłada na kierowników jednostek obowiązek informowania Ministra Finansów o rozpoczęciu prowadzenia audytu wewnętrznego.
   - Taki obowiązek informacyjny umożliwia centralny nadzór nad procesem audytowym oraz zapewnia, że Minister Finansów jest na bieżąco z działaniami audytowymi w różnych jednostkach sektora finansów publicznych.

Podsumowując, Art. 274 ustawy o finansach publicznych jest kluczowym elementem systemu kontroli wewnętrznej w sektorze finansów publicznych. Jego przepisy mają na celu zapewnienie odpowiedniej kontroli nad wydatkowaniem środków publicznych oraz poprawę efektywności zarządzania finansami publicznymi.

Art. 278 ustawy o finansach publicznych reguluje kwestie związane z prowadzeniem audytu wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych. Przepis ten wprowadza możliwość zlecenia audytu wewnętrznego zewnętrznemu usługodawcy, pod pewnymi warunkami.

#### Warunki zlecenia audytu wewnętrznego usługodawcy

1. **Jednostki wymienione w art. 274 ust. 2**:
   - Audyt wewnętrzny może być prowadzony przez usługodawcę, jeżeli żadna z kwot, o których mowa w art. 274 ust. 2 pkt 1-5, nie przekroczyła 100 000 tys. zł, lub jednostka zatrudnia mniej niż 200 pracowników.
   - Przepis ten ma na celu umożliwienie mniejszym jednostkom, które nie dysponują odpowiednimi zasobami kadrowymi lub finansowymi, zlecenie audytu zewnętrznemu podmiotowi.

2. **Jednostki w dziale administracji rządowej**:
   - W tych jednostkach audyt wewnętrzny może być prowadzony przez usługodawcę za zgodą właściwego ministra kierującego działem.
   - Wprowadzenie wymogu zgody ministra ma na celu zapewnienie kontroli nad procesem audytu oraz jego zgodności z polityką i priorytetami danego działu administracji rządowej.

3. **Jednostki samorządu terytorialnego**:
   - Audyt wewnętrzny może być prowadzony przez usługodawcę, jeżeli ujęta w uchwale budżetowej jednostki samorządu terytorialnego kwota dochodów i przychodów oraz kwota wydatków i rozchodów jest niższa niż 100 000 tys. zł.
   - Przepis ten ma na celu umożliwienie mniejszym jednostkom samorządowym, które mogą nie posiadać odpowiednich zasobów do prowadzenia audytu wewnętrznego, skorzystanie z usług zewnętrznych audytorów.

4. **Jednostki podległe i nadzorowane przez Prezesa Rady Ministrów**:
   - Przepisy ust. 2 stosuje się odpowiednio do jednostek podległych i nadzorowanych oraz jednostek obsługujących organy podległe lub nadzorowane przez Prezesa Rady Ministrów.
   - Oznacza to, że w tych jednostkach również istnieje możliwość zlecenia audytu zewnętrznemu usługodawcy, pod warunkiem uzyskania zgody odpowiedniego ministra.

#### Znaczenie i cel regulacji

Regulacja zawarta w art. 278 ustawy o finansach publicznych ma na celu:
- **Zwiększenie elastyczności** w prowadzeniu audytu wewnętrznego, szczególnie w mniejszych jednostkach, które mogą nie posiadać odpowiednich zasobów kadrowych lub finansowych.
- **Zapewnienie kontroli** nad procesem audytu wewnętrznego poprzez wprowadzenie wymogu zgody właściwego ministra w jednostkach administracji rządowej.
- **Umożliwienie efektywnego zarządzania** zasobami publicznymi poprzez zlecanie audytu zewnętrznym podmiotom w sytuacjach, gdy jest to uzasadnione ekonomicznie i organizacyjnie.

#### Wnioski

Art. 278 ustawy o finansach publicznych wprowadza istotne mechanizmy, które mają na celu zapewnienie efektywności i skuteczności audytu wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych. Przepis ten umożliwia mniejszym jednostkom skorzystanie z usług zewnętrznych audytorów, co może przyczynić się do poprawy jakości audytu oraz lepszego zarządzania zasobami publicznymi. Jednocześnie wprowadzenie wymogu zgody właściwego ministra w jednostkach administracji rządowej zapewnia kontrolę nad procesem audytu i jego zgodnością z polityką danego działu administracji.

Art. 287 ustawy o finansach publicznych reguluje kwestie związane z przeprowadzaniem audytu wewnętrznego w jednostkach samorządu terytorialnego oraz innych jednostkach organizacyjnych. Przepis ten określa, kto jest uprawniony do udzielania upoważnień audytorom wewnętrznym do przeprowadzania audytów w różnych jednostkach.

1. **Upoważnienie w jednostkach samorządu terytorialnego**:
   - W jednostkach samorządu terytorialnego (gminach, powiatach, województwach) oraz ich jednostkach organizacyjnych, upoważnienia do przeprowadzania audytu wewnętrznego udzielają odpowiednio: wójt, burmistrz, prezydent miasta, przewodniczący zarządu jednostki samorządu terytorialnego. Jest to zgodne z zasadą, że kierownicy jednostek samorządu terytorialnego mają bezpośrednią kontrolę nad audytami wewnętrznymi w swoich jednostkach.

2. **Upoważnienie w innych jednostkach w dziale**:
   - W przypadku konieczności przeprowadzenia audytu wewnętrznego w innych jednostkach w dziale administracji rządowej, minister kierujący danym działem może upoważnić audytora wewnętrznego zatrudnionego w ministerstwie do przeprowadzenia audytu. Jest to istotne dla zapewnienia spójności i jednolitości audytów w ramach danego działu administracji rządowej.

3. **Upoważnienie w jednostkach podległych lub nadzorowanych**:
   - Gdy audyt wewnętrzny ma być przeprowadzony w jednostce podległej lub nadzorowanej, kierownik jednostki nadrzędnej lub nadzorującej może upoważnić audytora wewnętrznego zatrudnionego w tej jednostce do przeprowadzenia audytu. To rozwiązanie zapewnia, że audytorzy wewnętrzni mają odpowiednie uprawnienia do działania w jednostkach, które są pod ich nadzorem.

4. **Upoważnienie w jednostkach organizacyjnych zespolonych służb, inspekcji i straży wojewódzkich**:
   - Wojewoda może upoważniać audytora wewnętrznego zatrudnionego w urzędzie wojewódzkim do przeprowadzania audytów w jednostkach organizacyjnych stanowiących aparat pomocniczy kierowników zespolonych służb, inspekcji i straży wojewódzkich. Jest to ważne dla zapewnienia, że audyty wewnętrzne w tych jednostkach są przeprowadzane przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia i kompetencje.

5. **Odpowiednie stosowanie przepisów art. 282 ust. 2 i 3**:
   - Art. 287 odsyła do odpowiedniego stosowania przepisów art. 282 ust. 2 i 3, które dotyczą zasad przeprowadzania audytu wewnętrznego, w tym m.in. niezależności audytora wewnętrznego oraz obowiązku informowania kierownika jednostki o wynikach audytu. Odesłanie to ma na celu zapewnienie, że audyty wewnętrzne są przeprowadzane zgodnie z określonymi standardami i procedurami.

Podsumowując, art. 287 ustawy o finansach publicznych precyzyjnie określa, kto jest uprawniony do udzielania upoważnień audytorom wewnętrznym do przeprowadzania audytów w różnych jednostkach. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że audyty wewnętrzne są przeprowadzane przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia i kompetencje, co jest kluczowe dla skutecznego zarządzania finansami publicznymi i zapewnienia transparentności działań jednostek sektora publicznego.

Przepis wskazuje, kto wykonuje kompetencje przypisane w ustawie Ministrowi Obrony Narodowej, gdy sprawa dotyczy żołnierzy służących w jednostkach podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. W takich sytuacjach kompetencje te wykonuje właśnie ten minister. Regulacja nie opisuje nowych uprawnień ani nie zmienia ich zakresu. Określa jedynie, który organ jest właściwy ze względu na jednostkę, w której żołnierz pełni służbę.

o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin

Ordynacja podatkowa

Przepis określa techniczny sposób prowadzenia rejestru. Ma on być obsługiwany za pomocą systemu teleinformatycznego, udostępnionego przez jednostkę podległą ministrowi właściwemu do spraw zdrowia. Jednostka ta musi być właściwa w zakresie systemów informacyjnych ochrony zdrowia. Regulacja wskazuje więc zarówno narzędzie wykorzystywane do prowadzenia rejestru, jak i podmiot odpowiedzialny za jego udostępnienie.

Jednostka podległa

Jednostka podległa w przepisach

o działalności kosmicznej1 przepis

o finansach publicznych7 przepisów

o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin1 przepis

Ordynacja podatkowa1 przepis

w sprawie Krajowego Rejestru Pacjentów z COVID-191 przepis