Jednostka pływająca używana do amatorskiego połowu ryb

Jednostka pływająca używana do amatorskiego połowu ryb to, w rozumieniu ustawy „Nowość Żegluga śródlądowa.”, statek wykorzystywany do połowu ryb w celach amatorskich. O zakwalifikowaniu danej jednostki do tej kategorii decydują więc dwa podstawowe elementy: jej charakter jako statku oraz sposób wykorzystania, czyli związek z amatorskim połowem ryb.

Nie chodzi wyłącznie o nazwę, konstrukcję albo wyposażenie jednostki. Istotne jest przede wszystkim to, że statek jest używany do określonego celu. Pojęcie obejmuje zatem jednostkę pływającą wykorzystywaną do połowu ryb przez osoby działające amatorsko, a nie w ramach działalności zawodowej lub innego celu niezwiązanego z takim połowem. Jednocześnie znaczenie określenia „amatorski połów ryb” nie jest ustalane wyłącznie na podstawie potocznego rozumienia. Ustawa odsyła w tym zakresie do art. 7 ust. 1 ustawy o rybactwie śródlądowym, dlatego przy ocenie konkretnego przypadku należy uwzględnić znaczenie nadane temu pojęciu w przepisie odsyłającym.

Znaczenie praktyczne tego hasła polega na wskazaniu, jakie statki są obejmowane regulacją ustawy w związku z ich wykorzystaniem do amatorskiego połowu ryb. Definicja pomaga odróżnić jednostki używane w tym celu od innych statków żeglugi śródlądowej, na przykład wykorzystywanych do przewozu, rekreacji lub innych aktywności. Nie przesądza natomiast sama w sobie o wszystkich wymaganiach dotyczących konkretnego statku ani o uprawnieniach osoby, która się nim posługuje. Służy przede wszystkim wyznaczeniu zakresu podmiotowego i przedmiotowego przepisów, w których ustawodawca posługuje się tym określeniem.

W praktyce przy analizie, czy dana jednostka mieści się w tej kategorii, należy sprawdzić, czy jest statkiem oraz czy faktycznie służy do amatorskiego połowu ryb w rozumieniu wskazanego przepisu ustawy o rybactwie śródlądowym.