Jednostka kogeneracji

Jednostka kogeneracji to, w rozumieniu ustawy „Prawo energetyczne”, wyodrębniona funkcjonalnie całość złożona z urządzeń, która jest zdolna do wytwarzania energii elektrycznej w procesie kogeneracji. Nie chodzi więc o pojedyncze urządzenie rozpatrywane osobno, lecz o odpowiednio określony zespół urządzeń współpracujących ze sobą jako jedna jednostka techniczna.

Istotne są trzy elementy tego pojęcia:

• wyodrębnienie zespołu urządzeń, czyli możliwość wskazania, jakie urządzenia tworzą daną jednostkę;
• zdolność do wytwarzania energii elektrycznej w kogeneracji, a więc potencjalna możliwość realizowania takiego procesu, nie tylko faktyczna produkcja w danym momencie;
• opis za pomocą danych technicznych, które pozwalają scharakteryzować jednostkę i odróżnić ją od innych instalacji lub zespołów urządzeń.

Definicja nie koncentruje się wyłącznie na ilości wytwarzanej energii ani na samym urządzeniu wytwórczym. Znaczenie ma całość techniczna oraz jej parametry. Dane techniczne służą do możliwie jednoznacznego określenia, czym jest dana jednostka, jaki ma zakres i jakie możliwości technologiczne.

W ustawie pojęcie to porządkuje sposób identyfikowania obiektów związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej w kogeneracji. Ma zatem znaczenie praktyczne przy ustalaniu, czy określony zespół urządzeń mieści się w zakresie tego pojęcia, oraz przy opisywaniu go w dokumentacji technicznej i w procesach związanych z funkcjonowaniem sektora energetycznego. Sama nazwa jednostki nie przesądza jeszcze o faktycznej ilości wyprodukowanej energii, lecz wskazuje na technicznie wyodrębniony zespół posiadający możliwość jej wytwarzania w kogeneracji.