Jednostka certyfikująca

Jednostka certyfikująca to podmiot, który jest uprawniony do prowadzenia certyfikacji na jednej z dwóch określonych podstaw prawnych. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie o zarządzaniu kryzysowym i wskazuje, jakie wymagania musi spełniać jednostka, aby mogła być uznana za właściwą do wykonywania czynności certyfikacyjnych.

Pierwszą możliwością jest status jednostki oceniającej zgodność, która uzyskała akredytację zgodnie z przepisami o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku. Oznacza to, że jej kompetencje do przeprowadzania oceny zostały potwierdzone w przewidzianym prawem systemie akredytacji. Drugą podstawą może być upoważnienie do certyfikacji udzielone na zasadach określonych w przepisach o normalizacji. Nie jest więc konieczne jednoczesne spełnienie obu przesłanek. Wystarczy jedna z nich, o ile wynika z właściwych przepisów.

Definicja ma znaczenie formalne i praktyczne. Pozwala ustalić, jaki podmiot może występować jako jednostka certyfikująca w regulacjach dotyczących zarządzania kryzysowego, a także kto może legalnie przeprowadzać certyfikację lub wydawać certyfikaty w obszarach, w których przepisy wymagają udziału takiej jednostki. Od statusu jednostki zależy zatem, czy przeprowadzona przez nią ocena i wydany certyfikat mogą być uznane za wykonane przez podmiot spełniający ustawowe warunki.

Pojęcie to jest istotne także w przepisach o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, gdzie wiąże się między innymi z wydawaniem certyfikatów oraz kontrolą podmiotów, które je otrzymały. Występuje również w regulacjach dotyczących systemu oceny zgodności, w tym przy określaniu uczestników tego procesu, ochrony informacji prawnie chronionych oraz nadzoru nad jednostkami certyfikującymi. W tym ostatnim zakresie ocena jednostki może opierać się na analizie jej dokumentacji. Pojęcie wskazuje więc nie tylko rodzaj wykonywanej działalności, lecz także wymagany status prawny podmiotu, który ją prowadzi.