Jednolity kod europejski

Jednolity kod europejski to szczególny, niepowtarzalny identyfikator używany przy tkankach i komórkach, które są dystrybuowane w państwach członkowskich Unii Europejskiej. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów. Kod pozwala oznaczyć dany materiał w sposób jednoznaczny i jednolity, niezależnie od tego, w którym państwie członkowskim jest on dystrybuowany.

Jednolity kod europejski składa się z dwóch podstawowych elementów:

• sekwencji identyfikacyjnej donacji, która odnosi się do konkretnej donacji,
• sekwencji identyfikacyjnej tkanek i komórek, która odnosi się do rodzaju lub oznaczenia dystrybuowanych tkanek i komórek.

Oba elementy tworzą wspólnie identyfikator przypisany do tkanek albo komórek objętych dystrybucją na terenie państw członkowskich Unii Europejskiej. Istotą tego rozwiązania jest połączenie informacji o donacji z informacją dotyczącą samych tkanek lub komórek. Dzięki temu kod stanowi spójne oznaczenie wykorzystywane w obrocie tym materiałem w ramach państw członkowskich.

W praktyce jednolity kod europejski służy do rozpoznawania tkanek i komórek objętych dystrybucją oraz do odróżniania poszczególnych donacji i oznaczonych nimi materiałów. Jego znaczenie wiąże się z ujednoliceniem sposobu identyfikacji w obszarze pobierania, przechowywania i przeszczepiania komórek oraz tkanek. Kod nie jest nazwą samej donacji ani nazwą rodzaju tkanki lub komórek, lecz oznaczeniem złożonym z dwóch sekwencji identyfikacyjnych.

Na potrzeby dystrybucji tkanek lub komórek w państwach członkowskich Unii Europejskiej ustawa dopuszcza posługiwanie się skrótem „SEC”. Skrót ten odnosi się do jednolitego kodu europejskiego i może być stosowany w kontekście jego użycia przy dystrybucji. Pojęcie ma więc znaczenie przede wszystkim tam, gdzie konieczne jest jednoznaczne i wspólne dla państw członkowskich oznaczenie tkanek lub komórek oraz związanej z nimi donacji.