Jednolite części wód powierzchniowych

„Jednolite części wód powierzchniowych” to wyodrębnione, samodzielnie rozpatrywane i mające znaczenie elementy wód powierzchniowych. Pojęcie to nie oznacza wyłącznie całego jeziora, rzeki czy kanału. Obejmuje także ich wyraźnie wyodrębnione fragmenty, jeżeli stanowią oddzielny i znaczący element.

Definicja ustawowa z ustawy „Prawo wodne” wskazuje kilka rodzajów takich części. Mogą nimi być przede wszystkim:

• jeziora oraz inne naturalne zbiorniki wodne,
• sztuczne zbiorniki wodne,
• strugi, strumienie, potoki, rzeki i kanały, a także ich części,
• morskie wody wewnętrzne,
• wody przejściowe i przybrzeżne.

Najważniejsze są dwie cechy: oddzielność oraz znaczenie danego elementu. Oznacza to, że chodzi o fragment lub obiekt, który można wyodrębnić spośród innych wód powierzchniowych i traktować jako odrębną jednostkę. „Jednolita” nie oznacza więc, że woda musi mieć jednakowe właściwości na całym obszarze, lecz że ustawodawca ujmuje ją jako określoną, wyodrębnioną całość dla potrzeb regulacji dotyczących wód powierzchniowych.

Pojęcie porządkuje sposób opisywania wód w ustawie. Dzięki niemu przepisy mogą odnosić się nie tylko do ogólnej kategorii wód powierzchniowych, ale również do konkretnych jednostek, takich jak określone jezioro, część rzeki, kanał albo odpowiednio wyodrębniony obszar wód morskich. Ma to znaczenie praktyczne przy identyfikowaniu, klasyfikowaniu i analizowaniu poszczególnych elementów środowiska wodnego oraz przy stosowaniu przepisów Prawa wodnego do konkretnych wód.