Inwazyjny gatunek obcy stwarzający zagrożenie dla Polski

Inwazyjny gatunek obcy stwarzający zagrożenie dla Polski to, w rozumieniu ustawy „Ochrona przyrody.”, gatunek uznany za szczególnie istotny z punktu widzenia ochrony Polski i wskazany w odpowiednim wykazie. Nie chodzi więc o każdy gatunek obcy ani o każdy gatunek, który może być postrzegany jako szkodliwy. O tym, czy dany gatunek należy do tej kategorii, rozstrzyga jego umieszczenie na formalnej liście określonej w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 23 ust. 1 ustawy o gatunkach obcych.

Pojęcie ma kilka powiązanych elementów:

• odnosi się do gatunku obcego, czyli takiego, którego obecność wiąże się z występowaniem poza jego naturalnym zakresem,
• obejmuje gatunek o charakterze inwazyjnym,
• dotyczy gatunku stwarzającego zagrożenie dla Polski,
• wymaga, aby gatunek został wpisany na właściwą, oficjalnie określoną listę.

Najważniejszy jest ostatni element. Sama ocena, że gatunek jest obcy, inwazyjny albo potencjalnie niebezpieczny, nie wystarcza jeszcze do zakwalifikowania go jako inwazyjnego gatunku obcego stwarzającego zagrożenie dla Polski w rozumieniu tej definicji. Decydujące znaczenie ma formalne umieszczenie na liście. Wykaz ten stanowi zatem punkt odniesienia przy ustalaniu, czy określony gatunek należy do kategorii objętej tym pojęciem.

Definicja służy uporządkowaniu terminologii używanej w ustawie „Ochrona przyrody.” i wskazaniu, które gatunki są objęte szczególnym ustawowym rozróżnieniem. Jej praktyczne znaczenie polega na tym, że pozwala jednoznacznie ustalić zakres gatunków, do których mogą odnosić się przepisy posługujące się tą kategorią. Aby sprawdzić, czy dany gatunek spełnia ustawowe kryterium, należy więc zestawić jego nazwę z aktualnym wykazem wydanym na podstawie ustawy o gatunkach obcych. Wpis na listę nie jest jedynie opisem przyrodniczym, lecz elementem formalnej kwalifikacji prawnej.