Inwazyjny gatunek obcy rozprzestrzeniony na szeroką skalę

„Inwazyjny gatunek obcy rozprzestrzeniony na szeroką skalę” to określenie prawne używane w ustawie „Gatunki obce” dla wyodrębnienia szczególnej kategorii gatunków. Obejmuje ono gatunek, który ma status gatunku obcego, jest uznawany za inwazyjny, a ponadto występuje i rozprzestrzenia się na szeroką skalę. Wszystkie te elementy muszą być rozpatrywane łącznie. Nie chodzi więc o każdy gatunek obcy ani o każdy przypadek jego występowania, lecz o gatunek spełniający wymagania przypisane tej kategorii.

Ustawa nie opisuje tego pojęcia samodzielnie. Odsyła do art. 3 pkt 16 rozporządzenia nr 1143/2014, dlatego właśnie tam należy szukać wiążącego znaczenia terminu oraz kryteriów pozwalających ustalić, czy dany gatunek należy do tej kategorii. Odesłanie ma znaczenie praktyczne, ponieważ zapewnia jednolite rozumienie pojęcia i wiąże jego stosowanie z regulacją unijną, do której odwołuje się ustawa.

W praktyce określenie służy do zakwalifikowania konkretnego gatunku do grupy objętej szczególnymi rozwiązaniami ustawy. Taka kwalifikacja może mieć znaczenie przy ustalaniu, czy wobec danego gatunku należy stosować przewidziane w przepisach zasady dotyczące postępowania z gatunkami obcymi. Sam fakt, że gatunek jest obcy albo że został stwierdzony na danym obszarze, nie przesądza jeszcze o zastosowaniu tej definicji. Konieczne jest uwzględnienie jego inwazyjnego charakteru, skali rozprzestrzenienia oraz wymagań wynikających z przepisu, do którego odsyła ustawa. Jest to zatem termin o znaczeniu klasyfikacyjnym i porządkującym, a nie wyłącznie opisowym.