Inwazyjny gatunek obcy

Inwazyjny gatunek obcy to, w rozumieniu ustawy „Gatunki obce.”, taki gatunek, który nie należy do rodzimej fauny lub flory danego obszaru, a jego pojawienie się albo rozprzestrzenianie może powodować zagrożenie lub niekorzystnie oddziaływać na różnorodność biologiczną i związane z nią usługi ekosystemowe. Ustawa nie opisuje tego pojęcia samodzielnie, lecz odsyła do znaczenia nadanego mu w art. 3 pkt 2 rozporządzenia nr 1143/2014.

Definicja obejmuje więc kilka istotnych elementów:

• chodzi o gatunek obcy, czyli taki, który znalazł się poza swoim naturalnym zasięgiem występowania;
• znaczenie ma nie tylko samo jego występowanie, lecz także możliwość wprowadzenia lub rozprzestrzeniania się;
• konieczne jest powiązanie gatunku z negatywnym wpływem na przyrodę, w szczególności z zagrożeniem dla różnorodności biologicznej albo z pogorszeniem funkcjonowania ekosystemów i korzyści, jakie zapewniają one ludziom.

Nie każdy gatunek obcy jest zatem automatycznie gatunkiem inwazyjnym. O takim charakterze decyduje przede wszystkim jego wpływ lub potencjalny wpływ na środowisko, a nie sam fakt, że pochodzi z innego obszaru. Określenie „inwazyjny” wskazuje na zdolność gatunku do zadomowienia się, zwiększania zasięgu i wywierania presji na rodzime organizmy, siedliska lub procesy zachodzące w ekosystemach.

W ustawie definicja służy wyznaczeniu kategorii gatunków, których obecność może wymagać szczególnej uwagi organów publicznych oraz działań zapobiegawczych, ograniczających albo kontrolnych. Ma więc znaczenie praktyczne przy ocenie, czy określony gatunek podlega rozwiązaniom przewidzianym dla gatunków obcych i czy jego wprowadzanie, przemieszczanie, hodowanie lub dalsze rozprzestrzenianie powinno być traktowane jako zagrożenie dla przyrody. Pojęcie to porządkuje także relację między samym stwierdzeniem obecności gatunku a oceną skutków, jakie może on wywołać.”】【