Interfejs programistyczny aplikacji

Interfejs programistyczny aplikacji to techniczny sposób komunikowania się różnych programów komputerowych albo systemów teleinformatycznych. W ustawie „Otwarte dane i ponowne wykorzystywanie informacji sektora publicznego” pojęcie to oznacza zestaw funkcji, które pozwalają takim programom połączyć się ze sobą oraz wymieniać między nimi dane lub metadane.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• techniczny charakter, ponieważ interfejs składa się z funkcji i mechanizmów wykorzystywanych przez oprogramowanie;
• możliwość połączenia, czyli zapewnienie sposobu nawiązania komunikacji między programami lub systemami;
• wymiana informacji, obejmująca zarówno dane, jak i metadane, czyli informacje opisujące dane;
• udział co najmniej dwóch programów lub systemów, które mogą przekazywać sobie informacje w ramach wzajemnej komunikacji.

Interfejs nie jest samymi danymi ani odrębnym programem przeznaczonym do samodzielnego używania przez człowieka. Jest raczej określonym technicznie punktem komunikacji, dzięki któremu jedno oprogramowanie może przekazać informację innemu oprogramowaniu albo odebrać ją z powrotem w ustalony sposób. Może obejmować funkcje służące między innymi do wysyłania zapytań, przekazywania wyników i odczytywania opisów udostępnianych informacji.

W kontekście tej ustawy interfejs programistyczny aplikacji ma znaczenie jako narzędzie wspierające dostęp do informacji sektora publicznego i ich ponowne wykorzystywanie w formie możliwej do obsługi przez programy. Pozwala ograniczyć konieczność ręcznego przenoszenia informacji i ułatwia ich wykorzystanie w innych systemach, aplikacjach lub usługach. Dzięki wymianie metadanych program może także otrzymać informacje potrzebne do rozpoznania zawartości, struktury albo znaczenia udostępnianych danych.

W praktyce zastosowanie takiego interfejsu może usprawniać współpracę między systemami, automatyzować pobieranie i przekazywanie informacji oraz ułatwiać tworzenie rozwiązań korzystających z danych pochodzących z sektora publicznego. Pojęcie odnosi się więc nie do konkretnej technologii, lecz do funkcjonalności umożliwiającej programową, uporządkowaną wymianę danych lub metadanych.