Kodeks postępowania karnego (kpk)

Art. 191 ustawy o finansach publicznych reguluje obowiązek przekazywania zbiorczych harmonogramów wydatków przez instytucje, o których mowa w art. 188 ust. 1, do dysponenta części budżetowej lub zarządu województwa. Przepis ten ma na celu zapewnienie przejrzystości i kontrolę nad wydatkowaniem środków publicznych, szczególnie tych pochodzących z różnych funduszy i programów unijnych.

#### Zakres obowiązku

1. **Podmioty zobowiązane**: Obowiązek dotyczy instytucji wskazanych w art. 188 ust. 1 ustawy o finansach publicznych. Są to jednostki sektora finansów publicznych, które realizują zadania finansowane z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego.

2. **Adresaci**: Harmonogramy wydatków muszą być przekazywane dysponentowi części budżetowej lub zarządowi województwa, w zależności od tego, kto jest odpowiedzialny za dany obszar finansowania.

3. **Termin**: Przekazanie harmonogramów musi nastąpić do 5 dnia każdego miesiąca. Termin ten jest istotny dla zapewnienia bieżącej kontroli nad realizacją budżetu i umożliwia odpowiednie planowanie wydatków.

#### Rodzaje umów i decyzji

Art. 191 odnosi się do różnych rodzajów umów i decyzji, które wymagają sporządzenia zbiorczych harmonogramów wydatków. W szczególności są to:

- Umowy, o których mowa w art. 5 pkt 9 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
- Umowy i decyzje wynikające z przepisów ustawy o pomocy społecznej.
- Umowy związane z ustawą o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem różnych funduszy unijnych.
- Umowy o dofinansowanie projektów finansowanych ze środków pochodzących z instrumentu „Łącząc Europę”.

#### Cel przepisu

Celem art. 191 jest zapewnienie transparentności i efektywności w zarządzaniu środkami publicznymi. Przekazywanie zbiorczych harmonogramów wydatków umożliwia:

- **Monitorowanie realizacji budżetu**: Dysponent części budżetowej lub zarząd województwa mogą na bieżąco monitorować, czy wydatki są realizowane zgodnie z planem.
- **Kontrolę nad wydatkami**: Umożliwia to wczesne wykrywanie ewentualnych nieprawidłowości lub opóźnień w realizacji umów.
- **Planowanie finansowe**: Pozwala na lepsze planowanie przyszłych wydatków i alokację środków.

#### Wnioski

Art. 191 ustawy o finansach publicznych jest kluczowym elementem systemu kontroli i zarządzania środkami publicznymi. Przepis ten wprowadza obowiązek regularnego raportowania wydatków, co zwiększa przejrzystość i odpowiedzialność instytucji publicznych. W praktyce, skuteczne wdrożenie tego obowiązku wymaga dobrze zorganizowanego systemu zarządzania finansami oraz współpracy pomiędzy różnymi podmiotami zaangażowanymi w realizację budżetu.

o finansach publicznych

**Przepis nie obowiązuje.** Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo upadłościowe utraciło moc z dniem 1 października 2003 r. Obowiązującym dziś aktem o upadłości jest [ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe](/prawo-upadlosciowe). Poniższe omówienie opisuje stan prawny z okresu, w którym przepis obowiązywał, i służy do czytania dawnych akt oraz starszego orzecznictwa.

Przepis określał pozycję sędziego-komisarza w zakresie jego działania. W tych sprawach miał on prawa i obowiązki sądu oraz przewodniczącego. Oznaczało to, że przy wykonywaniu powierzonych mu czynności korzystał z uprawnień przypisanych tym organom i realizował związane z nimi obowiązki. Sformułowanie „w zakresie swego działania” ograniczało tę zasadę do spraw należących do kompetencji sędziego-komisarza. Przepis nie przyznawał mu więc ogólnych uprawnień sądu ani przewodniczącego w każdej sprawie, lecz wiązał je z powierzonym mu zakresem czynności. Jednocześnie wszelkie urzędy i instytucje publiczne były obowiązane udzielać sędziemu-komisarzowi pomocy w wykonywaniu jego obowiązków. Obowiązek ten obejmował wszystkie podmioty wskazane w przepisie, bez ograniczenia do określonego rodzaju urzędu lub instytucji. Pomoc miała służyć wykonaniu konkretnych obowiązków sędziego-komisarza.

Prawo upadłościowe

Przepis określa, co powinien zrobić organ Żandarmerii Wojskowej, gdy zaplanowane niejawne działania nie mogą zostać wykonane bez poinformowania innych podmiotów. W takiej sytuacji musi zawiadomić o zarządzeniu czynności organy lub instytucje publiczne oraz przedsiębiorców, których wiedza jest niezbędna do jej przeprowadzenia. Zawiadomienie nie jest więc fakultatywne, lecz stanowi wymagany element postępowania w opisanym przypadku.

Instytucja publiczna

Instytucja publiczna w przepisach

Kodeks postępowania karnego (kpk)2 przepisy

o finansach publicznych1 przepis

Prawo upadłościowe1 przepis

w sprawie niejawnego nadzorowania wytwarzania, przemieszczania i przechowywania przedmiotów przestępstwa oraz obrotu nimi przez Żandarmerię Wojskową1 przepis