Instytucja pożyczkowa

„Instytucja pożyczkowa” to ustawowo określona kategoria kredytodawcy, czyli podmiotu udzielającego kredytów konsumenckich, który nie należy do wskazanych w ustawie grup podmiotów wyłączonych z tej kategorii. Definicja służy odróżnieniu podmiotów udzielających kredytów konsumenckich od banków, kas oraz innych instytucji, które prowadzą działalność kredytową na podstawie odrębnych regulacji.

Za instytucję pożyczkową może być uznany kredytodawca, jeżeli:

• nie jest bankiem krajowym, bankiem zagranicznym, oddziałem banku zagranicznego, instytucją kredytową ani oddziałem instytucji kredytowej w rozumieniu ustawy - Prawo bankowe;
• nie jest spółdzielczą kasą oszczędnościowo-kredytową ani Krajową Spółdzielczą Kasą Oszczędnościowo-Kredytową;
• jego działalność nie ogranicza się do odraczania zapłaty ceny lub wynagrodzenia za towary albo usługi, które sam oferuje;
• nie jest krajową instytucją płatniczą, małą instytucją płatniczą, krajową instytucją pieniądza elektronicznego, unijną instytucją płatniczą ani unijną instytucją pieniądza elektronicznego w zakresie, w jakim udziela kredytu płatniczego, o którym mowa w ustawie o usługach płatniczych.

Definicja pochodzi z ustawy „Kredyt konsumencki.” Jej znaczenie polega przede wszystkim na wskazaniu, jakie podmioty są traktowane jako instytucje pożyczkowe na potrzeby tej ustawy. Nie każda firma udzielająca finansowania jest więc instytucją pożyczkową w rozumieniu przepisów. O kwalifikacji decyduje jednocześnie to, że podmiot jest kredytodawcą, oraz brak którejkolwiek z ustawowych cech wyłączających. Ma to praktyczne znaczenie przy ustalaniu, które przepisy dotyczą działalności danego podmiotu i jaki status ma on w relacji z konsumentem. Z tego względu określenie „instytucja pożyczkowa” ma w ustawie znaczenie prawne, a nie wyłącznie potoczne.