Instytucja pieniądza elektronicznego

Instytucja pieniądza elektronicznego to pojęcie zbiorcze używane w ustawie „o usługach płatniczych”. Obejmuje ono dwa rodzaje podmiotów: krajową instytucję pieniądza elektronicznego oraz unijną instytucję pieniądza elektronicznego. Definicja nie wskazuje więc jednej, odrębnej instytucji, lecz określa kategorię podmiotów rozróżnianych według ich statusu określonego w przepisach.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• przynależność do kategorii instytucji pieniądza elektronicznego,
• zakwalifikowanie podmiotu jako instytucji krajowej albo unijnej.

Rozróżnienie to ma znaczenie porządkujące. Pozwala ustawie posługiwać się jednym terminem wobec obu wskazanych rodzajów podmiotów, bez konieczności każdorazowego wymieniania ich osobno. Jeżeli dany przepis ustawy odnosi się do „instytucji pieniądza elektronicznego”, co do zasady obejmuje oba elementy definicji, czyli zarówno instytucję krajową, jak i unijną, chyba że z danego przepisu wynika węższy zakres.

W praktyce hasło służy do ustalenia, jaką kategorię podmiotów obejmują regulacje dotyczące pieniądza elektronicznego i usług płatniczych. Ułatwia również odczytywanie dalszych przepisów, w których ustawodawca może określać prawa, obowiązki lub zasady działania podmiotów należących do jednej z tych grup. Sama definicja nie opisuje szczegółowych warunków uzyskania danego statusu ani zakresu działalności instytucji. Wskazuje jedynie, że na potrzeby ustawy termin „instytucja pieniądza elektronicznego” obejmuje krajową i unijną instytucję pieniądza elektronicznego.