Artykuł 589c Kodeksu postępowania karnego reguluje kwestie związane z powołaniem tzw. „zespołu polskiego” w przypadku prowadzenia postępowania przygotowawczego w sprawach o przestępstwa o charakterze terrorystycznym, handlu ludźmi, obrotu środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi lub ich prekursorami, oraz inne ciężkie przestępstwa, które mają związek z terytorium innego państwa. Zespół polski może być powołany w sytuacjach, gdy istnieje konieczność przeprowadzenia czynności śledztwa na terytorium innego państwa lub gdy potrzebne jest wykonanie większości czynności śledztwa na terytorium Polski w związku z postępowaniem prowadzonym w innym państwie.

Zespół polski jest kierowany przez polskiego prokuratora, a jego skład mogą stanowić polscy prokuratorzy, przedstawiciele innych organów uprawnionych do prowadzenia śledztwa oraz funkcjonariusze organów państwa współpracującego, zwani „funkcjonariuszami delegowanymi”. Funkcjonariusze delegowani mogą uczestniczyć we wszystkich czynnościach procesowych zespołu polskiego, chyba że istnieje uzasadniona potrzeba ochrony ważnego interesu Polski lub praw jednostki.

Osoba kierująca zespołem polskim może powierzyć funkcjonariuszowi delegowanemu wykonanie określonej czynności śledztwa za zgodą stron porozumienia o utworzeniu zespołu polskiego. W przypadku konieczności przeprowadzenia czynności śledztwa na terytorium państwa współpracującego, wniosek o pomoc prawną składa się do właściwej instytucji lub organu tego państwa.

W ramach porozumienia o powołaniu zespołu polskiego przedstawicielowi instytucji międzynarodowej przysługują określone uprawnienia. Cała procedura zespołu polskiego odbywa się zgodnie z przepisami prawa krajowego, z pewnymi wyjątkami określonymi w przepisach.

Kodeks postępowania karnego (kpk)

Art. 93 ustawy o finansach publicznych wprowadza istotne ograniczenia dotyczące zaciągania zobowiązań finansowych przez jednostki sektora finansów publicznych, z wyjątkiem Skarbu Państwa. Przepis ten ma na celu zapewnienie stabilności finansowej tych jednostek oraz ograniczenie ryzyka związanego z nieprzewidywalnymi zobowiązaniami finansowymi.

#### 1. Zakres zastosowania

Przepis dotyczy wszystkich jednostek sektora finansów publicznych, z wyjątkiem Skarbu Państwa. Oznacza to, że jednostki samorządu terytorialnego, jednostki budżetowe, zakłady budżetowe, agencje wykonawcze oraz inne podmioty zaliczane do sektora finansów publicznych muszą przestrzegać tego ograniczenia.

#### 2. Zakaz zaciągania zobowiązań o nieustalonej wartości nominalnej

Jednostki sektora finansów publicznych nie mogą zaciągać pożyczek lub kredytów, emitować papierów wartościowych ani udzielać poręczeń i gwarancji, jeśli wartość nominalna tych zobowiązań nie jest ustalona w dniu zawierania transakcji. Oznacza to, że jednostki te muszą znać dokładną kwotę, którą będą zobowiązane zapłacić w dniu wymagalności zobowiązania.

#### 3. Wyjątki określone przez Radę Ministrów

Rada Ministrów ma uprawnienie do określenia, w drodze rozporządzenia, przypadków, w których ograniczenia te nie będą miały zastosowania. W szczególności mogą to być sytuacje związane ze specyfiką kredytów i pożyczek z instytucji międzynarodowych lub od pożyczkodawców rządowych. Rada Ministrów, wydając takie rozporządzenie, powinna uwzględniać:

- Specyfikę kredytów i pożyczek z instytucji międzynarodowych lub od pożyczkodawców rządowych.
- Możliwość wywiązywania się z zaciągniętych zobowiązań przez jednostki sektora finansów publicznych.
- Ograniczenie wzrostu poziomu państwowego długu publicznego.

#### 4. Cel regulacji

Celem regulacji jest ochrona stabilności finansowej jednostek sektora finansów publicznych oraz minimalizacja ryzyka związanego z nieprzewidywalnymi zobowiązaniami finansowymi. Przepis ten ma również na celu kontrolę nad poziomem zadłużenia publicznego, co jest kluczowe dla utrzymania zdrowych finansów publicznych i uniknięcia nadmiernego zadłużenia.

#### 5. Praktyczne implikacje

Jednostki sektora finansów publicznych muszą dokładnie analizować warunki finansowe każdej transakcji, aby upewnić się, że wartość nominalna zobowiązań jest znana i ustalona w momencie zawierania umowy. W praktyce może to wymagać bardziej szczegółowych negocjacji i dokładniejszego planowania finansowego.

#### 6. Podsumowanie

Art. 93 ustawy o finansach publicznych wprowadza ważne ograniczenia mające na celu zapewnienie przejrzystości i przewidywalności zobowiązań finansowych jednostek sektora finansów publicznych. Wyjątki od tych ograniczeń mogą być określone przez Radę Ministrów, co pozwala na elastyczność w sytuacjach wymagających szczególnego podejścia, takich jak kredyty z instytucji międzynarodowych. Przepis ten jest kluczowy dla utrzymania stabilności finansowej i kontrolowania poziomu zadłużenia publicznego.

Instytucja międzynarodowa

Instytucja międzynarodowa w przepisach

Kodeks postępowania karnego (kpk)1 przepis

o finansach publicznych1 przepis