Instytucja audytowa

Instytucja audytowa to wyodrębniony organ administracji publicznej, który ocenia, czy system zarządzania i kontroli programu operacyjnego działa skutecznie. Definicja tego pojęcia znajduje się w ustawie „o zasadach prowadzenia polityki rozwoju”.

Najważniejszą cechą instytucji audytowej jest jej funkcjonalna niezależność od instytucji zarządzającej oraz instytucji certyfikującej. Oznacza to, że przy wykonywaniu zadań audytowych powinna działać bez zależności od podmiotów odpowiedzialnych za zarządzanie programem lub jego rozliczanie. Dzięki temu ocena systemu może być przeprowadzana przez podmiot odrębny od tych, których działania podlegają sprawdzeniu.

Instytucja audytowa jest wyznaczana dla każdego programu operacyjnego. Jej podstawowym zadaniem jest weryfikowanie, czy przyjęte rozwiązania organizacyjne i kontrolne funkcjonują prawidłowo i skutecznie. Nie ogranicza się więc do badania pojedynczych czynności, lecz ocenia działanie całego systemu zarządzania i kontroli programu. W praktyce jej praca dostarcza niezależnej oceny prawidłowości funkcjonowania tego systemu oraz pozwala identyfikować obszary wymagające poprawy.

Zakres zadań instytucji audytowej został powiązany z art. 62 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006. Oznacza to, że ustawa odsyła także do regulacji określających szczegółowe obowiązki tej instytucji w odniesieniu do programów finansowanych z udziałem wskazanych w tym rozporządzeniu funduszy.

Pojęcie ma znaczenie również w innych przepisach dotyczących programów unijnych i sektora rybackiego. Przepisy te mogą wskazywać podmiot wykonujący funkcję instytucji audytowej, określać właściwość takiej instytucji dla danego programu albo zachowywać skuteczność jej wcześniejszych czynności. W niektórych regulacjach obok instytucji audytowej pojawia się także niezależny podmiot audytowy. Wspólnym elementem tych rozwiązań jest zapewnienie odrębnej, kontrolnej oceny systemu zarządzania i kontroli.