Instrumenty dodatkowe w Tier I

„Instrumenty dodatkowe w Tier I” to określona kategoria instrumentów kapitałowych, które mogą być uwzględniane w ramach funduszy własnych instytucji finansowej jako część kapitału Tier I. Sama nazwa wskazuje, że chodzi o instrumenty uzupełniające podstawowy składnik tej kategorii kapitału, a nie o każdy instrument związany z finansowaniem działalności banku.

Zgodnie z definicją ustawową zawartą w ustawie „Bankowy Fundusz Gwarancyjny, system gwarantowania depozytów oraz przymusowa restrukturyzacja”, o zakwalifikowaniu danego instrumentu decydują łącznie dwa elementy:

• musi on mieć charakter instrumentu kapitałowego,
• musi spełniać warunki wskazane w art. 52 ust. 1 rozporządzenia nr 575/2013.

Odesłanie do tego przepisu oznacza, że ocena instrumentu nie opiera się wyłącznie na jego nazwie ani na sposobie opisania go w dokumentach. Znaczenie ma jego rzeczywista konstrukcja oraz zgodność z wymaganiami określonymi w przepisach unijnych. Dopiero spełnienie tych wymagań pozwala traktować go jako instrument dodatkowy w Tier I na potrzeby regulacyjne.

Pojęcie ma znaczenie dla ustalenia, jakie składniki mogą zostać zaliczone do kapitału Tier I i uwzględnione przy ocenie sytuacji kapitałowej podmiotu. W ustawie dotyczącej Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, gwarantowania depozytów i przymusowej restrukturyzacji służy ono posługiwaniu się jednolitą, odwołującą się do prawa unijnego kategorią instrumentów. Dzięki temu przy stosowaniu przepisów można rozróżnić instrumenty, które spełniają szczególne wymogi kapitałowe, od innych form finansowania. Klasyfikacja ta może mieć praktyczne znaczenie przy analizie stabilności podmiotu, jego zdolności do absorbowania strat oraz przy stosowaniu mechanizmów przewidzianych dla ochrony stabilności finansowej.