Instalacja wytwarzania paliw ciekłych

Instalacja wytwarzania paliw ciekłych to, w rozumieniu ustawy „Prawo energetyczne”, technicznie powiązany układ wykorzystywany do produkcji paliw ciekłych. Pojęcie obejmuje zarówno pojedynczą instalację technologiczną, jak i zespół takich instalacji, jeżeli razem uczestniczą w procesie wytwarzania. Nie chodzi więc wyłącznie o główne urządzenia produkcyjne, lecz o całość elementów technologicznych tworzących funkcjonalny układ służący temu procesowi.

W skład takiej instalacji mogą wchodzić także urządzenia techniczne, w tym zbiorniki, pod warunkiem że są powiązane technicznie z instalacjami technologicznymi. O zakwalifikowaniu danego elementu nie decyduje samo jego fizyczne położenie ani ogólne przeznaczenie, lecz jego rzeczywiste powiązanie z instalacją oraz wykorzystanie przy wytwarzaniu paliw ciekłych. Zbiornik lub inne urządzenie może zatem być traktowane jako część instalacji wtedy, gdy stanowi element współpracującego z nią układu technologicznego.

Najważniejsze cechy pojęcia:

• obejmuje instalację pojedynczą albo zespół instalacji technologicznych,
• może obejmować urządzenia techniczne, w szczególności zbiorniki,
• wymaga technicznego powiązania poszczególnych elementów,
• dotyczy obiektów wykorzystywanych w procesie wytwarzania paliw ciekłych.

Definicja służy wyznaczeniu zakresu urządzeń i obiektów, które na gruncie ustawy są traktowane jako instalacja związana z wytwarzaniem paliw ciekłych. Ma to znaczenie praktyczne przy ustalaniu, jakie elementy należy analizować łącznie, zamiast oceniać je w oderwaniu od całego procesu technologicznego. Dzięki temu pojęcie obejmuje nie tylko miejsce lub urządzenie bezpośrednio prowadzące produkcję, lecz także technicznie zintegrowane części zaplecza niezbędne do realizacji tego procesu.