Instalacja skroplonego gazu ziemnego

Instalacja skroplonego gazu ziemnego to, w rozumieniu ustawy „Prawo energetyczne”, terminal przeznaczony do obsługi skroplonego gazu ziemnego, czyli LNG, w określonym zakresie technologicznym. Obejmuje on urządzenia i obiekty służące przede wszystkim do skraplania gazu ziemnego albo do sprowadzania LNG, jego wyładunku i ponownego przekształcenia w gaz w procesie regazyfikacji.

Zakres tego pojęcia obejmuje nie tylko główne urządzenia terminalu. W jego skład wchodzą również instalacje pomocnicze oraz zbiorniki magazynowe, ale tylko wtedy, gdy są wykorzystywane w procesie regazyfikacji lub dostarczania gazu ziemnego do systemu przesyłowego. Definicja nie obejmuje natomiast tej części terminalu, która służy wyłącznie magazynowaniu. Rozróżnienie to ma znaczenie, ponieważ wskazuje, że o zakwalifikowaniu danego elementu decyduje jego funkcja w całym procesie technologicznym, a nie samo położenie na terenie terminalu.

W praktyce instalacja skroplonego gazu ziemnego stanowi zespół współpracujących ze sobą obiektów, za pomocą których gaz może zostać przygotowany do transportu w postaci skroplonej, przyjęty z zewnątrz, rozładowany, poddany regazyfikacji, a następnie przekazany do systemu przesyłowego. Takie ujęcie pozwala odróżnić instalację LNG od samodzielnych obiektów przeznaczonych wyłącznie do przechowywania paliwa. Definicja wyznacza więc zakres urządzeń i funkcji, do których odnoszą się przepisy ustawy dotyczące infrastruktury służącej obrotowi i przesyłaniu gazu ziemnego.