Instalacja ruchoma

Instalacja ruchoma to, w rozumieniu ustawy „Kompatybilność elektromagnetyczna”, zestaw elementów przeznaczony do używania w więcej niż jednym miejscu. Nie chodzi więc o pojedyncze urządzenie, lecz o funkcjonalne połączenie kilku rodzajów aparatury albo aparatury z innymi wyrobami. Poszczególne części tworzą razem określoną całość, która ma być wykorzystywana w różnych lokalizacjach.

O uznaniu danego zestawu za instalację ruchomą decydują przede wszystkim trzy elementy:

• występowanie co najmniej kilku składników, którymi mogą być różne rodzaje aparatury albo aparatura połączona z innymi wyrobami,
• istnienie połączenia tych składników w jeden zestaw,
• przeznaczenie zestawu do użytkowania w różnych miejscach.

Najważniejsza jest zatem nie sama budowa urządzeń, lecz sposób zaplanowania ich wspólnego używania. Instalacja może być przemieszczana lub montowana ponownie w kolejnych lokalizacjach, ponieważ jej przeznaczeniem nie jest stałe pozostawanie w jednym miejscu. Określenie „ruchoma” odnosi się więc do możliwości korzystania z całego połączonego zestawu w różnych lokalizacjach, a nie tylko do cechy pojedynczego elementu.

Pojęcie ma znaczenie dla stosowania przepisów dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej. Pozwala odróżnić zestawy przeznaczone do wielokrotnego użycia w różnych miejscach od rozwiązań związanych z jedną, niezmienną lokalizacją. W praktyce ułatwia określenie, że ocenie jako całość może podlegać nie tylko aparatura, lecz także jej połączenie z innymi wyrobami, jeżeli taki zestaw został zaprojektowany do wspólnego wykorzystywania i przenoszenia między lokalizacjami. Znaczenie ma więc zarówno skład instalacji, jak i jej funkcjonalne przeznaczenie. Dotyczy to sytuacji, w których aparatura i inne wyroby współdziałają ze sobą, tworząc układ używany zależnie od miejsca jego zastosowania.