Inne państwo członkowskie

„Inne państwo członkowskie” to, na potrzeby ustawy „Obrót instrumentami finansowymi”, państwo należące do kategorii państw członkowskich, ale niebędące Rzecząpospolitą Polską. Pojęcie ma więc charakter porównawczy: jego zastosowanie zależy od tego, że dana regulacja jest odczytywana z perspektywy Polski, która stanowi punkt odniesienia.

Definicja obejmuje dwa podstawowe elementy. Po pierwsze, chodzi o państwo mające status państwa członkowskiego w rozumieniu przepisów, w których użyto tego określenia. Po drugie, państwo to musi być inne niż Polska. Wyłączenie Rzeczypospolitej Polskiej jest konieczne, ponieważ ustawa rozróżnia sytuacje krajowe od sytuacji związanych z państwem członkowskim innym niż Polska. Nie chodzi zatem o dowolne państwo zagraniczne, lecz o państwo należące do określonej kategorii i jednocześnie niebędące Polską.

W praktyce zwrot ten służy wskazaniu zagranicznego, członkowskiego elementu określonej sytuacji prawnej. Może odnosić się między innymi do państwa, w którym działa podmiot rynku finansowego, z którego pochodzi określona usługa albo z którym wiąże się wykonywanie czynności dotyczących instrumentów finansowych. Dzięki temu przepisy mogą odmiennie regulować przypadki, w których wszystkie istotne działania mają miejsce w Polsce, oraz przypadki o charakterze transgranicznym.

Znaczenie praktyczne tego hasła polega na ułatwieniu ustalenia, czy dany przepis dotyczy Polski, czy innego państwa objętego kategorią państw członkowskich. Jeżeli norma posługuje się pojęciem „innego państwa członkowskiego”, należy sprawdzić, jakie państwo jest związane z opisywaną czynnością lub podmiotem, a następnie ustalić, czy spełnia ono oba warunki: ma status państwa członkowskiego i nie jest Rzecząpospolitą Polską. Definicja nie tworzy odrębnej kategorii państw, lecz porządkuje sposób stosowania przepisów ustawy w sprawach związanych z obrotem instrumentami finansowymi.