Infrastruktura telekomunikacyjna o nieznacznym oddziaływaniu

„Infrastruktura telekomunikacyjna o nieznacznym oddziaływaniu” to określenie używane w ustawie o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych do oznaczenia takich elementów sieci, które co do zasady mają ograniczony wpływ na otoczenie. Chodzi o infrastrukturę służącą budowie, utrzymaniu lub obsłudze sieci telekomunikacyjnych, obejmującą zarówno urządzenia prowadzące przewody, jak i elementy przeznaczone do ich zakończenia, zabezpieczenia, zasilania albo wspierania transmisji radiowej.

Do tej kategorii mogą należeć w szczególności:

• kanalizacja kablowa, czyli rozwiązania przeznaczone do prowadzenia kabli,
• podziemne i nadziemne linie kablowe,
• instalacje radiokomunikacyjne wraz z konstrukcjami wsporczymi, jeżeli wysokość takiej konstrukcji nie przekracza 5 m,
• szafy i słupki telekomunikacyjne,
• inne urządzenia i obiekty o podobnym charakterze,
• osprzęt oraz urządzenia zasilające związane z wymienionymi elementami.

Samo podobieństwo urządzenia do wskazanych przykładów nie jest jednak wystarczające. Musi być ono związane z infrastrukturą telekomunikacyjną, a całość musi spełniać dodatkowy warunek środowiskowy. Elementy te nie mogą być zaliczone do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko ani stanowić przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na obszary Natura 2000. Oznacza to, że o objęciu danego urządzenia tym pojęciem decyduje nie tylko jego rodzaj i funkcja, lecz także charakter jego oddziaływania.

Definicja porządkuje w ustawie zakres infrastruktury, której oddziaływanie jest oceniane jako nieznaczne. Ma więc znaczenie przy rozróżnianiu typowych, niewielkich elementów sieci od inwestycji o istotniejszym wpływie na środowisko lub obszary Natura 2000. W praktyce pozwala określić, jakie urządzenia i obiekty mogą być traktowane jako infrastruktura telekomunikacyjna o nieznacznym oddziaływaniu, pod warunkiem spełnienia wszystkich wskazanych przesłanek.