Infrastruktura prywatna

Infrastruktura prywatna to, w rozumieniu ustawy „Transport kolejowy”, infrastruktura kolejowa przeznaczona do użytku wewnętrznego, związanego z potrzebami podmiotu, który jest jej właścicielem albo zarządcą. Chodzi więc o infrastrukturę wykorzystywaną nie jako ogólnodostępny element systemu przewozu osób, lecz jako zaplecze służące własnej działalności właściciela lub zarządcy.

O zakwalifikowaniu infrastruktury jako prywatnej decydują przede wszystkim następujące elementy:

• musi być to infrastruktura kolejowa, a więc element związany z transportem kolejowym;
• korzystanie z niej ma służyć potrzebom własnym jej właściciela lub zarządcy;
• wykorzystanie musi mieć charakter wyłączny, czyli infrastruktura nie jest przeznaczona także do realizacji innych celów;
• jej przeznaczenie musi być inne niż przewóz osób.

Sformułowanie „własne potrzeby” wskazuje na ścisły związek infrastruktury z działalnością podmiotu, który nią włada lub nią zarządza. Nie chodzi zatem o infrastrukturę utrzymywaną z myślą o powszechnym świadczeniu przewozów pasażerskich, lecz o rozwiązanie służące określonemu, wewnętrznemu zastosowaniu. Istotne jest nie tylko to, kto jest właścicielem infrastruktury, ale również to, do czego jest ona faktycznie przeznaczona i wykorzystywana.

Pojęcie ma znaczenie przy ustalaniu zakresu zastosowania przepisów ustawy „Transport kolejowy”. Pozwala odróżnić infrastrukturę wykorzystywaną wyłącznie na potrzeby jej właściciela lub zarządcy, w celach innych niż przewóz osób, od infrastruktury przeznaczonej do obsługi przewozów pasażerskich lub szerszego kręgu użytkowników. W praktyce ocena wymaga zbadania zarówno statusu podmiotu władającego infrastrukturą, jak i jej rzeczywistej funkcji oraz sposobu wykorzystania. Decydujące znaczenie ma łączne spełnienie wszystkich wskazanych przesłanek, zwłaszcza własny charakter potrzeb, wyłączność wykorzystania i brak przeznaczenia do przewozu osób.