Infrastruktura portowa

Infrastruktura portowa to, w rozumieniu ustawy o portach i przystaniach morskich, zespół elementów znajdujących się w granicach portu albo przystani morskiej, które są potrzebne do prawidłowego funkcjonowania portu. Pojęcie obejmuje zarówno określone akweny portowe, jak i obiekty, urządzenia oraz instalacje dostępne dla ogółu użytkowników.

Aby dany składnik można było uznać za infrastrukturę portową, powinien spełniać kilka warunków:

• znajdować się na obszarze portu lub przystani morskiej,
• być związany z funkcjonowaniem portu,
• mieć charakter ogólnodostępny, jeżeli chodzi o obiekty, urządzenia i instalacje,
• służyć wykonywaniu przez podmiot zarządzający portem zadań wskazanych w art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy.

Nie chodzi więc o każdy składnik majątku znajdujący się na terenie portu. Znaczenie ma jego związek z działalnością portową, dostępność oraz przeznaczenie do realizacji ustawowych zadań podmiotu zarządzającego. Do infrastruktury mogą należeć zarówno części akwenu wykorzystywane w ramach portu, jak i znajdujące się na jego terenie ogólnodostępne obiekty, urządzenia lub instalacje. Definicja wskazuje tym samym, jakie elementy powinny być traktowane jako podstawowe zaplecze portu, a nie jako infrastruktura służąca wyłącznie prywatnym lub niezwiązanym z funkcjonowaniem portu celom.

Pojęcie ma praktyczne znaczenie przy ustalaniu zakresu infrastruktury, za którą odpowiada podmiot zarządzający portem, oraz przy określaniu, które akweny i urządzenia powinny być uwzględniane w dokumentach i wykazach dotyczących portów. Odrębne przepisy wykonawcze wskazują takie składniki dla portów o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej, w tym dla portów morskich w Gdańsku i Gdyni. W przepisach o bezpieczeństwie morskim infrastruktura portowa wiąże się również z portem obejmującym należące do niego kotwicowiska. Pojęcie może mieć znaczenie także w regulacjach dotyczących ochrony i gospodarowania wodami, zwłaszcza przy ocenie przekształceń cech hydromorfologicznych akwenów.