Infrastruktura paliw ciekłych

Infrastruktura paliw ciekłych to szerokie pojęcie używane w ustawie Prawo energetyczne do określenia całego zaplecza technicznego związanego z paliwami ciekłymi. Obejmuje ono nie tylko pojedyncze urządzenia lub obiekty, lecz także instalacje, sieci, miejsca sprzedaży oraz środki służące do przemieszczania tych paliw.

W zakres tego pojęcia wchodzą w szczególności:

• instalacje przeznaczone do wytwarzania paliw ciekłych, a więc obiekty, w których paliwa są produkowane lub przygotowywane,
• instalacje służące do ich magazynowania, czyli przechowywania,
• instalacje wykorzystywane przy przeładunku, gdy paliwa są przekazywane między różnymi środkami transportu, zbiornikami lub innymi elementami infrastruktury,
• rurociągi przesyłowe i dystrybucyjne, które umożliwiają przemieszczanie paliw ciekłych,
• stacje paliw ciekłych,
• środki transportu paliw ciekłych.

Definicja obejmuje zatem zarówno elementy stacjonarne, takie jak instalacje, rurociągi i stacje, jak i środki transportu wykorzystywane do przewozu paliw. Nie odnosi się wyłącznie do miejsca, w którym paliwo jest wytwarzane lub sprzedawane, lecz do całego technicznego łańcucha związanego z jego wytwarzaniem, przechowywaniem, przeładunkiem, przesyłaniem, dystrybucją i transportem.

Znaczenie praktyczne tego określenia polega na tym, że pozwala ustalić, jakie obiekty, sieci i środki są traktowane w ramach ustawy jako infrastruktura paliw ciekłych. Dzięki temu pojęcie może być stosowane do różnych etapów przemieszczania paliw, niezależnie od tego, czy odbywa się ono za pomocą rurociągu, instalacji, stacji paliw czy środka transportu. Stanowi więc wspólną kategorię dla technicznych elementów związanych z funkcjonowaniem rynku paliw ciekłych.