Infrastruktura ogrodowa

„Infrastruktura ogrodowa” to, w rozumieniu ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, zespół obiektów i urządzeń znajdujących się na terenie rodzinnego ogrodu działkowego, które służą całej społeczności ogrodowej, a nie wyłącznie użytkownikom pojedynczych działek. Pojęcie to określa więc zarówno konkretne elementy zagospodarowania ogrodu, jak i ich przeznaczenie.

Do infrastruktury ogrodowej należą między innymi budynki i budowle, ogrodzenia, aleje oraz drogi ogrodowe, place zabaw, świetlice i hydrofornie. Obejmuje ona także sieci wodociągowe i energetyczne oraz inne urządzenia, jeżeli znajdują się na terenie rodzinnego ogrodu działkowego i są przeznaczone do wspólnego korzystania. Katalog tych elementów nie jest zamknięty, dlatego mogą się w nim mieścić również inne obiekty lub urządzenia, pod warunkiem że spełniają ustawowe kryteria.

Dla zakwalifikowania danego obiektu jako infrastruktury ogrodowej istotne są przede wszystkim cztery cechy. Musi on znajdować się na terenie rodzinnego ogrodu działkowego, być przeznaczony do wspólnego używania przez osoby korzystające z działek, służyć prawidłowemu funkcjonowaniu ogrodu oraz nie wchodzić w skład przedsiębiorstwa. Oznacza to, że samo położenie obiektu na terenie ogrodu nie wystarcza. Znaczenie ma również jego funkcja i sposób przeznaczenia.

W ustawie pojęcie to służy wyodrębnieniu wspólnego zaplecza rodzinnego ogrodu działkowego. Pozwala odróżnić urządzenia i obiekty obsługujące cały ogród od elementów związanych wyłącznie z konkretną działką. W praktyce ma znaczenie przy określaniu, które części ogrodu są przeznaczone do wspólnego korzystania oraz jakie obiekty wspierają jego prawidłowe działanie, na przykład zapewniają dostęp, komunikację, możliwość korzystania z wody i energii albo realizację wspólnych funkcji rekreacyjnych. Terminem tym nie obejmuje się natomiast składników wchodzących w skład przedsiębiorstwa.