Infrastruktura ładowania drogowego transportu publicznego

Hasło „infrastruktura ładowania drogowego transportu publicznego” oznacza pojęcie zdefiniowane w przepisach o elektromobilności i paliwach alternatywnych, do których odsyła ustawa „Prawo energetyczne”. W art. 3 tej ustawy nie przedstawiono odrębnego, pełnego opisu tego terminu. Zamiast tego przyjęto, że należy go rozumieć tak, jak określa go art. 2 pkt 3 wskazanej ustawy.

Najważniejszą cechą tego rozwiązania jest odesłanie do innego aktu prawnego. Oznacza to, że znaczenia hasła nie ustala się wyłącznie na podstawie potocznego rozumienia słów „infrastruktura”, „ładowanie” i „transport publiczny”. Decydujące jest to, czy dane rozwiązanie mieści się w ustawowej kategorii wskazanej w przepisie, do którego odsyła Prawo energetyczne. Pojęcie odnosi się więc do infrastruktury związanej z ładowaniem pojazdów wykorzystywanych w drogowym transporcie publicznym, ale jego dokładny zakres wynika z treści przepisu odsyłającego.

Elementy i przesłanki tego hasła należy oceniać łącznie. Znaczenie ma zarówno związek z ładowaniem, jak i przeznaczenie dla drogowego transportu publicznego oraz zgodność z ustawową definicją zawartą w przywołanym przepisie. Nie każda instalacja służąca do ładowania pojazdów będzie zatem automatycznie objęta tym pojęciem.

W ustawie „Prawo energetyczne” definicja ta służy ujednoliceniu terminologii i wskazaniu, jakie znaczenie należy przypisać określeniu używanemu w przepisach dotyczących energii i elektromobilności. W praktyce pozwala odróżnić infrastrukturę przeznaczoną dla publicznego transportu drogowego od innych rozwiązań do ładowania. Ułatwia także ustalenie, czy konkretna infrastruktura podlega regulacjom, w których użyto tego ustawowego terminu. Aby rozstrzygnąć zakres pojęcia, trzeba sięgnąć do pełnej treści art. 2 pkt 3 ustawy o elektromobilności i paliwach alternatywnych.