Infrastruktura krytyczna

Infrastruktura krytyczna to, w rozumieniu ustawy „o zarządzaniu kryzysowym”, elementy infrastruktury oraz usługi, których działanie jest konieczne dla prawidłowego funkcjonowania państwa i społeczeństwa. Pojęcie obejmuje zarówno pojedynczy obiekt, urządzenie, instalację, sieć, system albo usługę, jak i kilka takich elementów połączonych ze sobą funkcjonalnie.

Najważniejszą przesłanką jest ich niezbędność. Nie każdy obiekt lub system o istotnym znaczeniu będzie więc infrastrukturą krytyczną. Musi on służyć realizacji ważnych interesów państwa, a w szczególności zapewniać:

• działanie organów administracji publicznej,
• funkcjonowanie przedsiębiorstw,
• zaspokajanie i utrzymywanie potrzeb obywateli, także potrzeb o charakterze lokalnym,
• świadczenie usług kluczowych.

Definicja akcentuje nie tylko materialne składniki, takie jak obiekty, instalacje czy urządzenia, lecz także ich wzajemne zależności oraz usługi wykonywane z wykorzystaniem tych składników. Oznacza to, że znaczenie może mieć zarówno sam element infrastruktury, jak i cały powiązany system, którego zakłócenie wpływałoby na wykonywanie ważnych zadań publicznych, działalność gospodarczą lub codzienne potrzeby ludności.

W ustawie o zarządzaniu kryzysowym pojęcie to służy do określania zasobów, których ciągłość działania ma znaczenie dla bezpieczeństwa i sprawnego funkcjonowania państwa. Ma więc praktyczne znaczenie przy planowaniu działań na wypadek zakłóceń, organizowaniu ochrony oraz utrzymywaniu możliwości świadczenia niezbędnych usług. Istotne jest przy tym nie tylko istnienie danego obiektu czy urządzenia, ale również jego rola w szerszym układzie funkcjonalnym.

Określenie „infrastruktura krytyczna” występuje także w innych przepisach. Pojęcie to może mieć znaczenie między innymi przy regulacji dotyczącej pozwoleń wodnoprawnych, ochrony obiektów ważnych dla bezpieczeństwa państwa oraz zadań przedsiębiorców związanych z ochroną obiektów szczególnie ważnych dla bezpieczeństwa lub obronności państwa.