Informacja sektora publicznego

Informacja sektora publicznego to, w rozumieniu ustawy „Otwarte dane i ponowne wykorzystywanie informacji sektora publicznego”, treść znajdująca się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Pojęcie obejmuje zarówno całość takiej treści, jak i jej wyodrębnioną część. Nie ma przy tym znaczenia, w jaki sposób informacja została utrwalona. Może występować w formie papierowej, elektronicznej, dźwiękowej, wizualnej albo audiowizualnej.

Najważniejsze elementy pojęcia to:

• istnienie określonej treści lub jej fragmentu,
• utrwalenie tej treści w dowolnej formie,
• pozostawanie informacji w posiadaniu podmiotu zobowiązanego.

Definicja jest szeroka i nie ogranicza informacji sektora publicznego do urzędowych dokumentów sporządzonych na papierze ani do kompletnych zbiorów danych. Obejmuje także materiały zapisane cyfrowo, nagrania, obrazy, materiały łączące dźwięk i obraz oraz pojedyncze części większych zasobów. Z punktu widzenia tej definicji istotne jest przede wszystkim to, że treść jest utrwalona i znajduje się u podmiotu zobowiązanego, a nie sam rodzaj nośnika.

Pojęcie wyznacza zakres przedmiotowy ustawy o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego. Dzięki niemu można ustalić, jakiego rodzaju zasoby podlegają regułom dotyczącym ponownego wykorzystywania. Ma to znaczenie praktyczne przy ocenie, czy konkretny dokument, plik, nagranie, obraz lub fragment materiału mieści się w kategorii informacji sektora publicznego. Definicja pozwala również objąć regulacją treści, które nie występują w jednej, tradycyjnej postaci dokumentu.

Termin ten ma znaczenie także w innych przepisach. W ustawie o statystyce publicznej wiąże się z zasadami ponownego wykorzystywania danych pochodzących z krajowych rejestrów urzędowych, zwłaszcza w sprawach, których nie reguluje odrębnie ta ustawa.