Art. 385^5 Kodeksu cywilnego wprowadza istotne rozszerzenie ochrony konsumenckiej na osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą oraz rolników, w określonych sytuacjach. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że osoby te będą mogły korzystać z ochrony przewidzianej dla konsumentów, jeżeli spełnione zostaną określone warunki.

#### 1. Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą

Pierwsza część przepisu odnosi się do osób fizycznych zawierających umowy bezpośrednio związane z ich działalnością gospodarczą, ale które nie mają charakteru zawodowego. Kluczowym elementem jest tutaj brak zawodowego charakteru umowy, co oznacza, że umowa nie jest bezpośrednio związana z przedmiotem działalności gospodarczej, jaki został zgłoszony w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG).

**Przykład:** Osoba prowadząca działalność gospodarczą w zakresie usług informatycznych kupuje sprzęt biurowy (np. meble). Taka umowa nie ma charakteru zawodowego, ponieważ nie dotyczy bezpośrednio usług informatycznych, które są przedmiotem działalności tej osoby.

#### 2. Osoby fizyczne prowadzące gospodarstwo rolne

Druga część przepisu odnosi się do osób fizycznych prowadzących gospodarstwo rolne w rozumieniu art. 6 pkt 4 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników. Przepis ten rozszerza ochronę konsumencką na rolników, co jest istotne z punktu widzenia specyfiki prowadzenia działalności rolniczej, która często łączy cechy działalności gospodarczej i konsumpcji.

**Przykład:** Rolnik kupuje sprzęt AGD do swojego domu. Taka umowa nie ma charakteru zawodowego, ponieważ sprzęt AGD nie jest bezpośrednio związany z działalnością rolniczą.

#### Zastosowanie przepisów konsumenckich

Przepisy dotyczące konsumenta, zawarte w art. 385^1-385^3 Kodeksu cywilnego, obejmują m.in. klauzule abuzywne, czyli niedozwolone postanowienia umowne. Dzięki art. 385^5, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą oraz rolnicy mogą korzystać z ochrony przed takimi klauzulami, jeżeli umowa nie ma charakteru zawodowego.

#### Wnioski

Art. 385^5 Kodeksu cywilnego jest istotnym narzędziem ochrony prawnej dla osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą oraz rolników. Przepis ten pozwala na stosowanie przepisów konsumenckich w sytuacjach, gdy umowa nie ma charakteru zawodowego, co zwiększa poziom ochrony tych podmiotów i zbliża ich sytuację prawną do sytuacji konsumentów. Jest to szczególnie ważne w kontekście dynamicznie rozwijającego się rynku i rosnącej liczby osób prowadzących działalność gospodarczą na małą skalę.

Kodeks cywilny

Art. 556^4 Kodeksu cywilnego wprowadza istotne rozszerzenie ochrony konsumenckiej na osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, które zawierają umowy bezpośrednio związane z tą działalnością, ale nie mające dla nich charakteru zawodowego. Przepis ten stanowi odpowiedź na potrzebę ochrony przedsiębiorców, którzy w pewnych sytuacjach są w podobnej pozycji jak konsumenci.

### Analiza przepisu:

1. **Zakres podmiotowy**:
   - Przepis dotyczy osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą.
   - Warunkiem zastosowania przepisów konsumenckich jest zawarcie umowy bezpośrednio związanej z działalnością gospodarczą tej osoby.
   - Umowa nie może mieć charakteru zawodowego dla tej osoby, co oznacza, że nie może dotyczyć przedmiotu działalności gospodarczej, który jest ujawniony w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG).

2. **Wyjątek**:
   - Wyjątek stanowi art. 558 § 1 zdanie drugie Kodeksu cywilnego, który dotyczy możliwości ograniczenia lub wyłączenia odpowiedzialności sprzedawcy za wady rzeczy sprzedanej. Przepis ten nie będzie miał zastosowania do omawianej kategorii przedsiębiorców.

### Praktyczne znaczenie:

1. **Ochrona przedsiębiorców**:
   - Przedsiębiorcy, którzy zawierają umowy niezwiązane bezpośrednio z ich działalnością zawodową, będą korzystać z ochrony przewidzianej dla konsumentów. Przykładowo, jeśli osoba prowadząca działalność gospodarczą jako informatyk kupuje sprzęt biurowy, który nie jest bezpośrednio związany z jej działalnością zawodową, będzie mogła korzystać z przepisów ochrony konsumenckiej.

2. **Obowiązki sprzedawców**:
   - Sprzedawcy będą musieli być świadomi, że niektóre umowy zawierane z przedsiębiorcami mogą podlegać przepisom konsumenckim, co wiąże się z dodatkowymi obowiązkami, takimi jak prawo do odstąpienia od umowy w terminie 14 dni, odpowiedzialność za wady towaru itp.

3. **Weryfikacja charakteru umowy**:
   - Kluczowe będzie ustalenie, czy umowa ma charakter zawodowy dla przedsiębiorcy. W tym celu należy analizować przedmiot działalności gospodarczej ujawniony w CEIDG oraz treść umowy.

### Wnioski:

Art. 556^4 Kodeksu cywilnego wprowadza istotne rozszerzenie ochrony konsumenckiej na pewną kategorię przedsiębiorców, co ma na celu zapewnienie im większej ochrony w sytuacjach, gdy działają oni poza swoją specjalizacją zawodową. Przepis ten wymaga jednak od stron umowy dokładnej analizy charakteru zawieranej umowy oraz przedmiotu działalności gospodarczej, aby prawidłowo ustalić zakres przysługujących praw i obowiązków.

Informacja działalności

Informacja działalności w przepisach