Art. 385^5 Kodeksu cywilnego wprowadza istotne rozszerzenie ochrony konsumenckiej na osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą oraz rolników, w określonych sytuacjach. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że osoby te będą mogły korzystać z ochrony przewidzianej dla konsumentów, jeżeli spełnione zostaną określone warunki.

#### 1. Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą

Pierwsza część przepisu odnosi się do osób fizycznych zawierających umowy bezpośrednio związane z ich działalnością gospodarczą, ale które nie mają charakteru zawodowego. Kluczowym elementem jest tutaj brak zawodowego charakteru umowy, co oznacza, że umowa nie jest bezpośrednio związana z przedmiotem działalności gospodarczej, jaki został zgłoszony w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG).

**Przykład:** Osoba prowadząca działalność gospodarczą w zakresie usług informatycznych kupuje sprzęt biurowy (np. meble). Taka umowa nie ma charakteru zawodowego, ponieważ nie dotyczy bezpośrednio usług informatycznych, które są przedmiotem działalności tej osoby.

#### 2. Osoby fizyczne prowadzące gospodarstwo rolne

Druga część przepisu odnosi się do osób fizycznych prowadzących gospodarstwo rolne w rozumieniu art. 6 pkt 4 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników. Przepis ten rozszerza ochronę konsumencką na rolników, co jest istotne z punktu widzenia specyfiki prowadzenia działalności rolniczej, która często łączy cechy działalności gospodarczej i konsumpcji.

**Przykład:** Rolnik kupuje sprzęt AGD do swojego domu. Taka umowa nie ma charakteru zawodowego, ponieważ sprzęt AGD nie jest bezpośrednio związany z działalnością rolniczą.

#### Zastosowanie przepisów konsumenckich

Przepisy dotyczące konsumenta, zawarte w art. 385^1-385^3 Kodeksu cywilnego, obejmują m.in. klauzule abuzywne, czyli niedozwolone postanowienia umowne. Dzięki art. 385^5, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą oraz rolnicy mogą korzystać z ochrony przed takimi klauzulami, jeżeli umowa nie ma charakteru zawodowego.

#### Wnioski

Art. 385^5 Kodeksu cywilnego jest istotnym narzędziem ochrony prawnej dla osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą oraz rolników. Przepis ten pozwala na stosowanie przepisów konsumenckich w sytuacjach, gdy umowa nie ma charakteru zawodowego, co zwiększa poziom ochrony tych podmiotów i zbliża ich sytuację prawną do sytuacji konsumentów. Jest to szczególnie ważne w kontekście dynamicznie rozwijającego się rynku i rosnącej liczby osób prowadzących działalność gospodarczą na małą skalę.

Kodeks cywilny

Art. 556^4 Kodeksu cywilnego wprowadza istotne rozszerzenie ochrony konsumenckiej na osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, które zawierają umowy bezpośrednio związane z tą działalnością, ale nie mające dla nich charakteru zawodowego. Przepis ten stanowi odpowiedź na potrzebę ochrony przedsiębiorców, którzy w pewnych sytuacjach są w podobnej pozycji jak konsumenci.

### Analiza przepisu:

1. **Zakres podmiotowy**:
   - Przepis dotyczy osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą.
   - Warunkiem zastosowania przepisów konsumenckich jest zawarcie umowy bezpośrednio związanej z działalnością gospodarczą tej osoby.
   - Umowa nie może mieć charakteru zawodowego dla tej osoby, co oznacza, że nie może dotyczyć przedmiotu działalności gospodarczej, który jest ujawniony w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG).

2. **Wyjątek**:
   - Wyjątek stanowi art. 558 § 1 zdanie drugie Kodeksu cywilnego, który dotyczy możliwości ograniczenia lub wyłączenia odpowiedzialności sprzedawcy za wady rzeczy sprzedanej. Przepis ten nie będzie miał zastosowania do omawianej kategorii przedsiębiorców.

### Praktyczne znaczenie:

1. **Ochrona przedsiębiorców**:
   - Przedsiębiorcy, którzy zawierają umowy niezwiązane bezpośrednio z ich działalnością zawodową, będą korzystać z ochrony przewidzianej dla konsumentów. Przykładowo, jeśli osoba prowadząca działalność gospodarczą jako informatyk kupuje sprzęt biurowy, który nie jest bezpośrednio związany z jej działalnością zawodową, będzie mogła korzystać z przepisów ochrony konsumenckiej.

2. **Obowiązki sprzedawców**:
   - Sprzedawcy będą musieli być świadomi, że niektóre umowy zawierane z przedsiębiorcami mogą podlegać przepisom konsumenckim, co wiąże się z dodatkowymi obowiązkami, takimi jak prawo do odstąpienia od umowy w terminie 14 dni, odpowiedzialność za wady towaru itp.

3. **Weryfikacja charakteru umowy**:
   - Kluczowe będzie ustalenie, czy umowa ma charakter zawodowy dla przedsiębiorcy. W tym celu należy analizować przedmiot działalności gospodarczej ujawniony w CEIDG oraz treść umowy.

### Wnioski:

Art. 556^4 Kodeksu cywilnego wprowadza istotne rozszerzenie ochrony konsumenckiej na pewną kategorię przedsiębiorców, co ma na celu zapewnienie im większej ochrony w sytuacjach, gdy działają oni poza swoją specjalizacją zawodową. Przepis ten wymaga jednak od stron umowy dokładnej analizy charakteru zawieranej umowy oraz przedmiotu działalności gospodarczej, aby prawidłowo ustalić zakres przysługujących praw i obowiązków.

Kodeks postępowania cywilnego

Art. 136 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje obowiązek stron i ich przedstawicieli do zawiadamiania sądu o każdej zmianie zamieszkania oraz konsekwencje zaniedbania tego obowiązku. Przepis ten ma na celu zapewnienie sprawnego i skutecznego doręczania pism sądowych, co jest kluczowe dla prawidłowego przebiegu postępowania sądowego.

#### Obowiązek zawiadamiania o zmianie zamieszkania

Zgodnie z § 1, strony i ich przedstawiciele mają obowiązek informować sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania. Jest to obowiązek ciągły, który trwa przez cały okres trwania postępowania. Niedopełnienie tego obowiązku może prowadzić do poważnych konsekwencji procesowych.

#### Skutki zaniedbania obowiązku

Jeżeli strona lub jej przedstawiciel nie zawiadomi sądu o zmianie zamieszkania, pismo sądowe pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany (§ 2). Oznacza to, że strona nie może później powoływać się na brak doręczenia pisma, co może mieć istotne znaczenie w kontekście terminów procesowych i możliwości obrony swoich praw.

#### Pouczenie o obowiązku

Sąd ma obowiązek pouczyć stronę o obowiązku zawiadamiania o zmianie zamieszkania oraz o skutkach jego niedopełnienia przy pierwszym doręczeniu (§ 3). Jest to ważne z punktu widzenia ochrony praw stron, zwłaszcza tych, które nie są reprezentowane przez profesjonalnych pełnomocników.

#### Wyjątki od stosowania przepisu

Przepisu § 2 nie stosuje się do doręczenia skargi o wznowienie postępowania lub skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (§ 4). W tych przypadkach doręczenie musi być dokonane w sposób rzeczywisty, co ma na celu zapewnienie stronom możliwości skutecznego skorzystania z nadzwyczajnych środków zaskarżenia.

#### Zmiana adresu skrytki pocztowej

Strona, która zgłosiła wniosek o dokonywanie doręczeń na adres oznaczonej skrytki pocztowej, ma obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie tego adresu (§ 5). Przepisy § 2 i 3 stosuje się odpowiednio, co oznacza, że zaniedbanie tego obowiązku również skutkuje pozostawieniem pisma w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.

#### Przedsiębiorcy wpisani do CEIDG

Strona będąca przedsiębiorcą wpisanym do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) ma obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie adresu do doręczeń, o którym mowa w art. 133 § 2^1 k.p.c. (§ 6). Przepisy § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Jest to szczególnie istotne, ponieważ adres do doręczeń wpisany do CEIDG jest publicznie dostępny i służy do doręczeń pism sądowych.

### Podsumowanie

Art. 136 k.p.c. jest przepisem mającym na celu zapewnienie skutecznego doręczania pism sądowych oraz sprawnego przebiegu postępowania sądowego. Obowiązek zawiadamiania sądu o zmianie zamieszkania jest kluczowy dla ochrony praw stron i ich możliwości obrony. Zaniedbanie tego obowiązku wiąże się z poważnymi konsekwencjami procesowymi, dlatego strony powinny dołożyć wszelkich starań, aby informować sąd o każdej zmianie swojego adresu.

Informacja działalności

Informacja działalności w przepisach

Kodeks cywilny3 przepisy

Kodeks postępowania cywilnego2 przepisy

Prawo o notariacie1 przepis