Indywidualne dane uwierzytelniające

Indywidualne dane uwierzytelniające to informacje przypisane konkretnemu użytkownikowi i przekazane mu przez dostawcę usług płatniczych po to, aby można było potwierdzić jego tożsamość podczas korzystania z usług płatniczych. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „o usługach płatniczych” i opisuje szczególną kategorię danych wykorzystywanych w procesie uwierzytelnienia.

W definicji można wyróżnić kilka istotnych elementów:

• dane muszą mieć charakter indywidualny, czyli być związane z określonym użytkownikiem, a nie przeznaczone dla nieoznaczonego kręgu osób;
• muszą być zapewnione przez dostawcę usług płatniczych, a więc pochodzić od podmiotu świadczącego usługę płatniczą lub pozostawać przez niego udostępnione użytkownikowi;
• ich przeznaczeniem musi być uwierzytelnienie, czyli sprawdzenie, czy osoba korzystająca z usługi jest użytkownikiem, któremu dane przypisano.

Nie każda informacja dotycząca użytkownika jest zatem indywidualną daną uwierzytelniającą. O zakwalifikowaniu decyduje łączne wystąpienie wskazanych cech, przede wszystkim osobiste powiązanie danych z użytkownikiem, ich zapewnienie przez dostawcę oraz wykorzystanie do potwierdzenia tożsamości. Mogą one służyć do uzyskania dostępu do usługi albo do potwierdzenia, że określone działanie wykonuje właściwy użytkownik, jednak sama definicja nie ogranicza ich do jednego rodzaju informacji ani jednego sposobu użycia.

W praktyce pojęcie wskazuje, jakie dane są istotne dla bezpiecznego rozpoznania użytkownika w relacji z dostawcą usług płatniczych. Ma znaczenie przy opisywaniu zasad uwierzytelniania oraz przy określaniu, które informacje powinny być traktowane jako związane z bezpieczeństwem korzystania z usług płatniczych. Definicja nie przesądza natomiast, w jakiej dokładnie postaci dane są przekazywane ani jaką techniką następuje uwierzytelnienie.