Importer lub eksporter tradycyjny

„Importer lub eksporter tradycyjny” to określenie używane w ustawie „o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą” wobec przedsiębiorcy, który ma status importera albo eksportera wspólnotowego i w przeszłości prowadził określony rodzaj obrotu z zagranicą. Nie chodzi jednak o każdą działalność handlową. Aby uznać podmiot za tradycyjnego, muszą być spełnione łącznie przesłanki dotyczące rodzaju towaru, wielkości obrotu oraz czasu, w którym ten obrót był realizowany.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• prowadzenie importu lub eksportu przez importera albo eksportera wspólnotowego,
• obrót towarem objętym kontyngentem,
• osiągnięcie co najmniej określonej ilości tego towaru albo określonej wartości obrotu,
• dokonanie obrotu w okresie odniesienia, czyli w czasie przyjętym jako podstawa oceny.

Wymóg minimalnego poziomu obrotu może być więc spełniony przez odpowiednią ilość towaru lub przez odpowiednią wartość transakcji. Istotne jest także to, że ocena nie odnosi się do dowolnego okresu, lecz do wskazanego okresu odniesienia. Definicja wiąże zatem status tradycyjnego importera lub eksportera z rzeczywistą, odpowiednio dużą aktywnością w obrocie towarem objętym kontyngentem, a nie tylko z samym zamiarem prowadzenia takiej działalności.

Pojęcie służy wyodrębnieniu podmiotów, które miały wcześniejsze doświadczenie i określoną skalę obrotu w zakresie towarów podlegających ograniczeniom kontyngentowym. Ma to znaczenie praktyczne przy administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą, ponieważ pozwala odróżnić importerów i eksporterów spełniających ustawowe kryteria historycznej aktywności od podmiotów, które takich kryteriów nie spełniają. Samo określenie nie oznacza przy tym każdego importera lub eksportera, lecz wyłącznie podmiot spełniający wszystkie wskazane warunki.