o fundacji rodzinnej

Ordynacja podatkowa

Art. 75ab Prawa o ruchu drogowym reguluje procedurę wpisu przedsiębiorcy do rejestru, który jest niezbędny do wykonywania określonych działalności związanych z ruchem drogowym. Przepis ten określa szczegółowe wymagania dotyczące wniosku oraz dokumentów, które muszą być złożone wraz z wnioskiem.

#### 1. Wymagane dane we wniosku

Wniosek przedsiębiorcy musi zawierać następujące dane:
- **Firma przedsiębiorcy oraz jego siedziba i adres albo adres zamieszkania** - jest to podstawowa informacja identyfikująca przedsiębiorcę.
- **Numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS)** - jeżeli przedsiębiorca taki numer posiada. Jest to istotne dla identyfikacji przedsiębiorców będących osobami prawnymi.
- **Numer identyfikacji podatkowej (NIP)** - niezbędny dla celów podatkowych.
- **Adres siedziby oraz adresy jednostek, w których będzie wykonywana działalność** - pozwala to na określenie miejsc, gdzie działalność będzie prowadzona.
- **Podpis przedsiębiorcy oraz oznaczenie daty i miejsca złożenia wniosku** - formalne elementy wniosku, które potwierdzają jego autentyczność.

#### 2. Dokumenty dołączane do wniosku

Przedsiębiorca musi dołączyć do wniosku następujące dokumenty:
- **Oświadczenie o posiadaniu certyfikatu, o którym mowa w art. 75a ust. 2 pkt 2** - certyfikat ten jest wymagany do prowadzenia działalności określonej w art. 75a ust. 1.
- **Zaświadczenie albo oświadczenie o niekaralności za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub przestępstwo przeciwko dokumentom** - dotyczy to przedsiębiorcy, jeżeli jest on osobą fizyczną, oraz członków władz organów osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej.

#### 3. Oświadczenia

Przedsiębiorca musi złożyć oświadczenie następującej treści:
- **Dane zawarte we wniosku są kompletne i zgodne z prawdą**.
- **Znane mi są i spełniam szczególne warunki wykonywania działalności, o której mowa w art. 75a ust. 1 i 2**.
- **Posiadam aktualny dokument określający status jednostki będącej osobą prawną lub nieposiadającą osobowości prawnej jednostką organizacyjną albo dokument stwierdzający tożsamość w przypadku osoby fizycznej**.

Oświadczenie to jest składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, co jest wyraźnie zaznaczone w klauzuli: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”

#### 4. Formalne wymagania oświadczenia

Oświadczenie musi zawierać:
- **Oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia**.
- **Podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji**.

#### 5. Wzór wniosku

Minister właściwy do spraw transportu jest zobowiązany do określenia wzoru wniosku w formie dokumentu elektronicznego, co jest zgodne z ustawą o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

### Podsumowanie

Art. 75ab Prawa o ruchu drogowym wprowadza szczegółowe wymagania dotyczące wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących działalność związaną z ruchem drogowym. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że przedsiębiorcy spełniają określone warunki i posiadają niezbędne certyfikaty oraz że dane zawarte we wniosku są prawdziwe i kompletne. Wprowadzenie rygoru odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń ma na celu zwiększenie wiarygodności i rzetelności składanych dokumentów.

Prawo o ruchu drogowym

Art. 184 ustawy Prawo ochrony środowiska szczegółowo określa wymagania dotyczące wniosku o wydanie pozwolenia na prowadzenie instalacji, która może mieć wpływ na środowisko. Przepis ten jest kluczowy dla przedsiębiorców, którzy planują uruchomienie lub modyfikację instalacji wymagających takiego pozwolenia. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do tego artykułu.

#### 1. Zakres zastosowania

Art. 184 ust. 1 wskazuje, że pozwolenie wydaje się na wniosek prowadzącego instalację, z zastrzeżeniem przepisów art. 183b, 189, 191a i 217. Oznacza to, że wniosek musi być złożony przez podmiot odpowiedzialny za instalację, a nie przez osoby trzecie. Przepisy te mogą wprowadzać dodatkowe wymagania lub wyjątki od ogólnych zasad.

#### 2. Wymagania dotyczące wniosku

Ust. 2 szczegółowo określa, jakie informacje powinien zawierać wniosek o wydanie pozwolenia. Wymagania te są bardzo szczegółowe i obejmują m.in.:

- **Oznaczenie głównego prowadzącego instalację**: W przypadku, gdy instalacja jest prowadzona przez więcej niż jeden podmiot, konieczne jest określenie zakresu odpowiedzialności poszczególnych prowadzących.
- **Informację o tytule prawnym do instalacji**: Wnioskodawca musi wykazać, że ma prawo do korzystania z instalacji.
- **Charakterystykę techniczną instalacji**: W tym informacje o rodzaju instalacji, stosowanych urządzeniach i technologiach, a także ocenę stanu technicznego.
- **Informację o rodzaju prowadzonej działalności**: Opis działalności, która będzie prowadzona w instalacji.
- **Opis zakładanych wariantów funkcjonowania instalacji**: W tym blokowy schemat technologiczny, bilans masowy oraz rodzaje wykorzystywanych materiałów, surowców i paliw.
- **Informację o energii wykorzystywanej lub wytwarzanej przez instalację**: W tym wielkość i źródła powstawania emisji.
- **Warunki pracy instalacji**: Określenie momentów zakończenia rozruchu i rozpoczęcia wyłączania instalacji.
- **Informację o planowanych okresach funkcjonowania w warunkach odbiegających od normalnych**.
- **Informację o oddziaływaniu emisji na środowisko**: W tym wyniki pomiarów wielkości emisji, jeżeli były wymagane.
- **Proponowane działania mające na celu zapobieganie lub ograniczanie emisji**: W tym środki techniczne i proponowane procedury monitorowania procesów technologicznych.
- **Deklarowany termin i sposób zakończenia eksploatacji instalacji**: Jeżeli zakończenie eksploatacji jest przewidywane w okresie, na który ma być wydane pozwolenie.

#### 3. Specjalne wymagania dla źródeł spalania paliw

Ust. 2d i 2e wprowadzają dodatkowe wymagania dla źródeł spalania paliw o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW. W takich przypadkach wniosek musi zawierać dodatkowe informacje, a prowadzący instalację jest zobowiązany do przechowywania decyzji w sprawie wydania i zmiany pozwolenia oraz czasu użytkowania źródła spalania paliw.

#### 4. Dodatkowe dokumenty

Ust. 3 i 4 określają dodatkowe dokumenty, które należy dołączyć do wniosku, takie jak:

- **Dokument potwierdzający uprawnienia do występowania w obrocie prawnym**: Jeżeli prowadzący instalację nie jest osobą fizyczną.
- **Streszczenie wniosku w języku niespecjalistycznym**.
- **Operat przeciwpożarowy**: W przypadku pozwolenia na wytwarzanie odpadów.
- **Zaświadczenie o niekaralności**: W przypadku przestępstw przeciwko środowisku.

#### 5. Wnioski dotyczące instalacji nowo uruchamianych lub istotnie zmienianych

Ust. 6 wskazuje, że wnioski dotyczące instalacji nowo uruchamianych lub istotnie zmienianych powinny zawierać informacje o spełnianiu wymogów określonych w art. 143.

#### 6. Specjalne wymagania dla zakładów recyklingu statków

Ust. 7 i 8 wprowadzają dodatkowe wymagania dla prowadzących zakłady recyklingu statków, w tym konieczność dołączenia informacji oraz zaświadczeń określonych w art. 102a ustawy o odpadach.

### Podsumowanie

Art. 184 ustawy Prawo ochrony środowiska jest kluczowym przepisem regulującym procedurę uzyskiwania pozwoleń na prowadzenie instalacji mogących mieć wpływ na środowisko. Przepis ten wprowadza szczegółowe wymagania dotyczące treści wniosku, co ma na celu zapewnienie, że instalacje będą prowadzone w sposób minimalizujący ich negatywny wpływ na środowisko. Przedsiębiorcy powinni zwrócić szczególną uwagę na spełnienie wszystkich wymogów określonych w tym artykule, aby uniknąć opóźnień lub odmowy wydania pozwolenia.

Prawo ochrony środowiska

Przepis określa zasady identyfikowania przedsiębiorcy w relacjach z urzędami oraz w obrocie prawnym i gospodarczym. Podstawowym identyfikatorem jest numer identyfikacji podatkowej, czyli NIP. Zgodnie z ust. 1 to właśnie na jego podstawie następuje identyfikacja przedsiębiorcy w urzędowych rejestrach.

Ust. 2 nakłada na przedsiębiorcę obowiązek umieszczania NIP w oświadczeniach składanych w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą, jeżeli są one kierowane do oznaczonych osób lub organów. Ten sam numer powinien być używany w obrocie prawnym i gospodarczym, co zapewnia jednolity sposób oznaczania przedsiębiorcy w dokumentach i relacjach związanych z działalnością.

Szczególny obowiązek dotyczy ofert składanych w sprzedaży bezpośredniej oraz sprzedaży na odległość za pośrednictwem środków masowego przekazu, sieci teleinformatycznych lub druków bezadresowych. W takich ofertach przedsiębiorca musi podać co najmniej trzy elementy: **firmę, NIP oraz siedzibę albo adres**. Przepis wskazuje więc minimalny zakres informacji identyfikujących oferenta.

Ust. 4 ogranicza zakres danych, których organ może żądać od przedsiębiorcy przy załatwianiu spraw dla celów identyfikacji. Są to wyłącznie firma przedsiębiorcy oraz NIP. W praktyce oznacza to, że identyfikacja w takim postępowaniu powinna opierać się na tych dwóch danych.

Regulacja nie uchyla jednak przepisów odrębnych. Zastrzeżenie z ust. 5 oznacza, że zasady określone w ust. 1-4 stosuje się z uwzględnieniem innych przepisów, które mogą regulować daną kwestię.

Prawo przedsiębiorców

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2018/646/text/U/D20180646Lj.pdf

Przepis określa zasady uzyskiwania **interpretacji indywidualnej**, czyli wyjaśnienia zakresu i sposobu stosowania przepisów nakładających na przedsiębiorcę obowiązek zapłaty daniny publicznej albo składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne. Wniosek może dotyczyć zarówno zaistniałego stanu faktycznego, jak i zdarzenia przyszłego, w indywidualnej sprawie przedsiębiorcy. Należy w nim przedstawić opis sytuacji oraz własne stanowisko, a także podać firmę, NIP i, jeśli jest inny niż siedziba lub miejsce zamieszkania, adres do korespondencji.

Interpretacja jest wydawana w formie decyzji, od której przysługuje odwołanie. Powinna zawierać wyczerpujący opis przedstawionej sytuacji, ocenę stanowiska przedsiębiorcy, uzasadnienie prawne oraz pouczenie o prawie wniesienia środka zaskarżenia. Wniosek podlega opłacie w wysokości 40 zł, płatnej w ciągu 7 dni od jego złożenia. Jeżeli obejmuje kilka odrębnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych, opłatę pobiera się od każdego z nich.

Braki formalne lub brak opłaty skutkują wezwaniem do ich usunięcia w terminie 7 dni. Nieusunięcie braków powoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia, na co przysługuje zażalenie. Interpretację wydaje się bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu 30 dni od wpływu kompletnego i opłaconego wniosku. Po bezskutecznym upływie tego terminu uznaje się, że wydano interpretację potwierdzającą prawidłowość stanowiska przedsiębiorcy. Przepis reguluje także zwrot opłaty w określonych przypadkach, elektroniczne przekazywanie informacji o wydaniu interpretacji oraz publikowanie jej w Biuletynie Informacji Publicznej po usunięciu danych identyfikujących.

Przepis określa zasady wykonywania działalności regulowanej, czyli takiej, której regulowany charakter wynika z odrębnych przepisów. Przedsiębiorca może ją wykonywać po spełnieniu warunków wskazanych w tych przepisach oraz po uzyskaniu wpisu do właściwego rejestru. Sam wpis nie zastępuje więc obowiązku spełniania wymagań dotyczących danej działalności.

Wpis jest dokonywany przez organ prowadzący rejestr na wniosek przedsiębiorcy, po złożeniu oświadczenia o spełnieniu wymaganych warunków. Przedsiębiorca podlegający wpisowi do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej może złożyć wniosek i oświadczenie także w urzędzie gminy, wskazując właściwy organ rejestrowy.

Organ odmawia wpisu w drodze decyzji, jeżeli wobec przedsiębiorcy wydano prawomocne orzeczenie zakazujące wykonywania działalności objętej wpisem, jeżeli w ciągu 3 lat przed złożeniem wniosku został on wykreślony z tego rejestru wskutek zakazu wykonywania działalności, a także w innych przypadkach określonych w odrębnych przepisach.

**Rejestr jest jawny.** W sieci teleinformatycznej udostępnia się dane dotyczące firmy przedsiębiorcy i jego numeru identyfikacji podatkowej, a także inne dane, jeżeli organ zdecyduje o ich udostępnieniu z uwzględnieniem przepisów o ochronie danych osobowych. Dla wpisanego przedsiębiorcy prowadzi się akta rejestrowe, a przedsiębiorca ma obowiązek przechowywać dokumenty potwierdzające spełnianie wymaganych warunków. Ich spełnianie podlega kontroli, w szczególności przez organ prowadzący rejestr. Szczegółowe wymagania, tryb wpisu i wykreślenia określają odrębne przepisy.

Przepis wprowadza liczne zmiany w zasadach podlegania ubezpieczeniom społecznym przez osoby prowadzące działalność gospodarczą oraz osoby z nimi współpracujące. Szczególne znaczenie ma objęcie tymi regulacjami osoby fizycznej wskazanej w art. 18 ust. 1 ustawy - Prawo przedsiębiorców. Jej współpracownicy zostają wskazani jako odrębna kategoria osób podlegających ubezpieczeniom, a za osobę współpracującą uznaje się między innymi małżonka, dzieci, rodziców oraz osoby przysposabiające, jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym i faktycznie współpracują przy działalności.

Zmodyfikowano również definicję osoby prowadzącej pozarolniczą działalność, wyłączając z niej osobę, o której mowa w art. 18 ust. 1 ustawy - Prawo przedsiębiorców. Składki za osoby współpracujące finansuje w całości osoba prowadząca działalność albo wskazana osoba fizyczna. Przepis określa też, że podstawą wymiaru składek osób z art. 6 ust. 1 pkt 5 i 5a jest zadeklarowana kwota, nie niższa niż 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia.

Art. 18aa przewiduje możliwość rezygnacji z uprawnienia z art. 18 ust. 1 i objęcia ubezpieczeniami na zasadach określonych w art. 18a ust. 1. Regulacja obejmuje także przedsiębiorców kontynuujących działalność po upływie okresu, o którym mowa w art. 18 ust. 1, przy czym wskazany okres 24 miesięcy liczy się od dnia objęcia ubezpieczeniami.

Uregulowano ponadto skutki zawieszenia działalności. W tym czasie ubezpieczenia emerytalne i rentowe są dobrowolne, natomiast ubezpieczenia chorobowe i wypadkowe nie są opłacane. Osoba sprawująca osobistą opiekę nad dzieckiem może zawiesić działalność na zasadach określonych w art. 36aa.

Zmiany upraszczają także rozliczenia, pozwalając w określonych przypadkach nie składać kolejnych deklaracji i raportów, a mikroprzedsiębiorcy umożliwiając opłacanie składek przekazem pocztowym lub pieniężnym.

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2018/650/text/O/D20180650.pdf

Przepis wprowadza zmiany w ustawie o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, przede wszystkim w zakresie zgłaszania działalności, danych podawanych przez podmioty oraz zasad kontroli.

Podjęcie działalności obejmującej produkcję, składowanie, konfekcjonowanie i obrót artykułami rolno-spożywczymi podlega zgłoszeniu właściwemu wojewódzkiemu inspektorowi jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Zgłoszenie należy złożyć najpóźniej w dniu rozpoczęcia działalności. Powinno ono określać jej przedmiot, w tym informację o działalności eksportowej. Zmiana obejmuje także obowiązek zgłoszenia zaprzestania działalności w terminie 7 dni od jej zakończenia.

Doprecyzowano dane identyfikujące podmiot zainteresowany. W przypadku osoby fizycznej zamiast adresu i miejsca zamieszkania można wskazać miejsce i adres wykonywania działalności, jeżeli są inne. W jednym z określonych zgłoszeń lub dokumentów wymagane jest podanie numeru identyfikacji podatkowej.

Zmiany dotyczą również kontroli. Kontrolę przeprowadza pracownik Inspekcji po okazaniu legitymacji służbowej i upoważnienia. Szczególne zasady określono dla imiennego okresowego upoważnienia oraz kontroli prowadzonej w obecności kierownika kontrolowanej jednostki albo osoby przez niego upoważnionej. Uchylono ust. 6 w art. 25. W zakresie nieuregulowanym w art. 25-27 do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy - Prawo przedsiębiorców.

Ponadto ujednolicono wskazanie przepisów unijnych w art. 35 oraz zastąpiono określenie „Komisji Europejskiej” określeniem „Komisji”. Praktyczne znaczenie przepisu polega na uporządkowaniu obowiązków zgłoszeniowych i danych wymaganych od przedsiębiorców oraz na wyraźniejszym powiązaniu kontroli z regulacjami dotyczącymi działalności gospodarczej.

Przepis wprowadza dwie zmiany w ustawie - Prawo o miarach. Pierwsza dotyczy art. 16c ust. 4 pkt 2. W tym punkcie wskazano, że wymaganym elementem jest „numer identyfikacji podatkowej (NIP)”. Zmiana ma charakter redakcyjno-porządkujący treść tego przepisu, ponieważ jednoznacznie wskazuje oznaczenie identyfikacyjne, którym jest NIP.

Druga zmiana polega na nadaniu nowego brzmienia art. 22o. Przepis ten odsyła do rozdziału 5 ustawy - Prawo przedsiębiorców w zakresie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy. Oznacza to, że zasady prowadzenia takiej kontroli nie są określone wyłącznie w ustawie - Prawo o miarach, lecz należy stosować także przepisy wskazanego rozdziału.

**Znaczenie praktyczne** obu zmian jest odmienne. W art. 16c ust. 4 pkt 2 doprecyzowano konkretny numer identyfikacyjny wymagany w zakresie objętym tym przepisem. Natomiast art. 22o ustanawia wyraźne powiązanie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy z regulacją zawartą w rozdziale 5 ustawy - Prawo przedsiębiorców. Zakres kontroli wykonywanej na podstawie ustawy - Prawo o miarach powinien być więc odczytywany razem z przepisami tego rozdziału. Art. 62 nie opisuje szczegółowo przebiegu kontroli, lecz wskazuje akt prawny i jego część, które znajdują zastosowanie.

Przepis porządkuje zasady wykonywania działalności gospodarczej w zakresie usług detektywistycznych, uznając ją za działalność regulowaną. Jej prowadzenie wymaga wpisu do rejestru działalności detektywistycznej.

Organ prowadzący rejestr ma obowiązek dokonać wpisu w terminie 7 dni od otrzymania wniosku wraz z oświadczeniem o spełnieniu wymaganych warunków. Jeżeli wpis nie zostanie dokonany, a od wpływu wniosku upłynie 14 dni, przedsiębiorca może rozpocząć działalność. Zasada ta nie działa, gdy organ odpowiednio wcześnie wezwał do uzupełnienia wniosku. W rejestrze udostępnia się firmę i NIP przedsiębiorcy. Organ poprawia z urzędu oczywiste błędy lub niezgodności ze stanem faktycznym, natomiast przedsiębiorca ma 14 dni na zgłoszenie zmiany danych.

Przepisy określają także przypadki zakazu wykonywania działalności. Decyzja może zostać wydana między innymi po złożeniu niezgodnego ze stanem faktycznym oświadczenia, nieusunięciu nieprawidłowości albo stwierdzeniu rażącego naruszenia warunków. Zakaz jest natychmiast wykonalny i powoduje wykreślenie z rejestru. Ponowny wpis w tym samym zakresie jest co do zasady możliwy dopiero po 3 latach. Wykreślenie następuje również na wniosek przedsiębiorcy, po uzyskaniu informacji o jego zgonie albo o wykreśleniu z właściwych ewidencji i rejestrów.

Istotnym elementem regulacji jest kontrola obejmująca przestrzeganie warunków działalności oraz kwestie obronności, bezpieczeństwa państwa i ochrony bezpieczeństwa lub dóbr osobistych obywateli. Kontrolujący mogą wejść do miejsca wykonywania działalności, żądać wyjaśnień, dokumentów i danych. Organ może wezwać do usunięcia nieprawidłowości, żądać pisemnych wyjaśnień i dokumentów oraz pozyskiwać informacje od innych organów. W pozostałych sprawach stosuje się przepisy ustawy Prawo przedsiębiorców.

Art. 71 dostosowuje przepisy o transporcie drogowym do rozwiązań ustawy - Prawo przedsiębiorców. Licencja wspólnotowa oraz licencje wskazane w art. 5b zostają wyraźnie uznane za „zezwolenia” w rozumieniu tej ustawy. Przepis doprecyzowuje też, kiedy przedsiębiorca spełnia wymóg prowadzenia dokumentów księgowych w siedzibie, jeżeli powierzył prowadzenie ksiąg uprawnionemu przedsiębiorcy z Polski lub z innego państwa członkowskiego.

Szczegółowo uregulowano sytuację mikroprzedsiębiorcy. Może on, w drodze umowy, wyznaczyć osobę fizyczną uprawnioną do wykonywania zadań zarządzającego transportem w jego imieniu, pod warunkiem spełnienia przez tę osobę wymagań określonych w przepisie.

Istotna część zmian dotyczy przedsiębiorców prowadzących ośrodki szkolenia. Działalność ta staje się działalnością regulowaną i wymaga wpisu do właściwego rejestru. Wojewoda ma 7 dni na dokonanie wpisu. Jeżeli wpis nie nastąpi, a od złożenia wniosku upłynie 14 dni, przedsiębiorca może rozpocząć działalność, chyba że został wezwany do uzupełnienia wniosku. Wojewoda prostuje z urzędu oczywiste błędy we wpisie i wydaje zaświadczenie o jego dokonaniu, natomiast przedsiębiorca ma 14 dni na zgłoszenie zmiany danych.

Przepis określa również skutki naruszeń. Decyzja o zakazie prowadzenia ośrodka podlega natychmiastowemu wykonaniu, a przedsiębiorca może zostać wykreślony także z innych rejestrów działalności regulowanej w tym samym zakresie. Ponowny wpis co do zasady jest możliwy po 3 latach. Ponadto wskazano, że numer NIP podaje się, o ile przedsiębiorca go posiada, uchylono jedno wymaganie w art. 80 oraz poddano kontrole działalności przepisom rozdziału 5 ustawy - Prawo przedsiębiorców.

Przepis dostosowuje regulacje Prawa farmaceutycznego do zasad określonych w ustawie - Prawo przedsiębiorców. Zmiany obejmują przede wszystkim definicje „podmiotu odpowiedzialnego” i „wytwórcy”, które odwołują się do pojęcia przedsiębiorcy, a także wymagania dotyczące danych identyfikujących podmioty. W wielu wnioskach i rejestrach należy wskazywać numer wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego albo oświadczenie o wpisie do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej oraz numer identyfikacji podatkowej.

Istotna część przepisu dotyczy **działalności regulowanej**. Wytwarzanie, import lub dystrybucja substancji czynnej wymagają wpisu do właściwego rejestru, który staje się rejestrem działalności regulowanej. Główny Inspektor Farmaceutyczny wydaje z urzędu zaświadczenie o wpisie i prostuje oczywiste błędy lub niezgodności ze stanem faktycznym. W określonych przypadkach może wydać decyzję o zakazie wykonywania działalności, między innymi z powodu nieprawdziwego oświadczenia, nieusunięcia naruszeń albo rażącego naruszenia warunków wymaganych prawem. Decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu i prowadzi do wykreślenia z rejestru. Ponowny wpis w tym samym zakresie jest co do zasady możliwy dopiero po upływie 3 lat.

Podobne rozwiązania wprowadzono dla pośredników w obrocie produktami leczniczymi. Organ powinien dokonać wpisu w terminie 7 dni, a po upływie 14 dni przedsiębiorca może rozpocząć działalność, jeżeli nie został wezwany do uzupełnienia wniosku. Przepis określa też podstawy wykreślenia oraz obowiązek usunięcia stwierdzonych naruszeń. Uregulowano ponadto aktualizowanie informacji o aptekach i punktach aptecznych prowadzących sprzedaż wysyłkową, a kontrole wskazanych rodzajów działalności poddano przepisom rozdziału 5 ustawy - Prawo przedsiębiorców.

Przepis wprowadza liczne zmiany w ustawie - Prawo lotnicze, dostosowując jej regulacje do ustawy - Prawo przedsiębiorców. Obejmuje zarówno przepisy dotyczące działalności szkoleniowej, jak i obowiązki przedsiębiorców lotniczych, dane przekazywane organom oraz zakres stosowania przepisów o działalności gospodarczej.

Najważniejsza zmiana dotyczy działalności szkoleniowej personelu lotniczego. W określonym zakresie staje się ona działalnością regulowaną i wymaga wpisu do rejestru podmiotów szkolących na podstawie pisemnego wniosku. Rejestr prowadzi Prezes Urzędu, który wydaje zaświadczenie o wpisie oraz z urzędu prostuje oczywiste błędy lub niezgodności ze stanem faktycznym. Organ powinien dokonać wpisu w terminie 7 dni od otrzymania kompletnego wniosku i oświadczenia o spełnieniu wymaganych warunków. Jeżeli wpis nie nastąpi, a od złożenia wniosku upłynie 14 dni, przedsiębiorca może rozpocząć działalność, z wyjątkiem sytuacji, w której został wezwany do uzupełnienia wniosku.

Przepis określa również podstawy zakazu wykonywania działalności, między innymi złożenie niezgodnego ze stanem faktycznym oświadczenia, nieusunięcie naruszeń albo rażące naruszenie warunków działalności regulowanej. Zakaz podlega natychmiastowemu wykonaniu i prowadzi do wykreślenia z rejestru. Ponowny wpis jest co do zasady możliwy dopiero po upływie 3 lat. Wykreślenie następuje także na wniosek przedsiębiorcy oraz w związku z informacjami o jego zgonie lub wykreśleniu z właściwych rejestrów.

Pozostałe zmiany obejmują między innymi obowiązek zgłaszania przez przewoźnika lotniczego zmian danych w terminie 14 dni, wskazywanie numeru NIP oraz stosowanie ustawy - Prawo przedsiębiorców w sprawach lotniczej działalności gospodarczej nieuregulowanych w Prawie lotniczym. Przepis uchyla także wskazane jednostki redakcyjne i koryguje brzmienie kilku regulacji.

Przepis zmienia treść art. 5 ust. 4 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną. Jego celem jest wyraźne wskazanie, że zasada określona w art. 5 ust. 3 tej ustawy nie uchyla obowiązku wynikającego z art. 20 ust. 3 ustawy - Prawo przedsiębiorców. Obowiązek ten dotyczy podawania w ofercie danych dotyczących numeru identyfikacji podatkowej, czyli NIP.

Znaczenie regulacji polega na rozstrzygnięciu relacji między tymi przepisami. Zastosowanie art. 5 ust. 3 nie może prowadzić do pominięcia danych o NIP, jeżeli ich podanie jest wymagane na podstawie art. 20 ust. 3 ustawy - Prawo przedsiębiorców. Art. 77 nie tworzy szczegółowego katalogu danych ani nie opisuje sposobu ich prezentowania. Wprowadza natomiast wyraźne zastrzeżenie, że obowiązek dotyczący NIP pozostaje nienaruszony.

W praktyce przy ofertach przekazywanych drogą elektroniczną należy uwzględnić oba elementy regulacji: zakres zastosowania art. 5 ust. 3 oraz odrębny obowiązek podania danych dotyczących NIP. Sama możliwość powołania się na art. 5 ust. 3 nie wystarcza więc do pominięcia tego numeru w ofercie. Przepis porządkuje w ten sposób obowiązki informacyjne związane z ofertą i zapobiega odczytaniu art. 5 ust. 3 jako podstawy do wyłączenia wymogu wynikającego z art. 20 ust. 3.

Przepis wprowadza trzy zmiany w ustawie o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt. Ich głównym przedmiotem jest określenie danych identyfikujących osoby fizyczne i podmioty oraz wskazanie przepisów, których nie stosuje się w przypadkach objętych art. 8a.

W art. 5 ust. 3 pkt 1 oraz w art. 11 ust. 2 pkt 1 wskazano jednolity zakres danych. W odniesieniu do osoby fizycznej obejmuje on imię, nazwisko, numer PESEL, a gdy osoba nie posiada numeru PESEL, numer paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość, a także miejsce zamieszkania i adres. W odniesieniu do podmiotu należy podać jego nazwę, numer identyfikacji podatkowej, jeżeli został nadany, siedzibę i adres. Takie dane mają być wskazywane w ramach regulacji zawartych odpowiednio w art. 5 i art. 11.

Zmiana dotycząca art. 8a polega na wyraźnym wyłączeniu stosowania przepisów art. 29 i art. 32 ustawy Prawo przedsiębiorców oraz działu III ustawy o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy. Oznacza to, że w zakresie objętym końcową częścią art. 8a przepisy te nie znajdują zastosowania.

Praktyczne znaczenie regulacji polega na doprecyzowaniu, jakie informacje identyfikacyjne powinny być podawane przez osoby i podmioty, z uwzględnieniem sytuacji osoby nieposiadającej numeru PESEL. Jednocześnie przepis jasno określa wyłączenia dotyczące stosowania wskazanych regulacji związanych z działalnością gospodarczą i ewidencją działalności gospodarczej.

Identyfikacja podatkowa

Identyfikacja podatkowa w przepisach

o fundacji rodzinnej1 przepis

Ordynacja podatkowa1 przepis

Prawo o ruchu drogowym1 przepis

Prawo ochrony środowiska1 przepis

Prawo przedsiębiorców3 przepisy

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej9 przepisów