Holownik

Holownik to statek przeznaczony do wykonywania zadań związanych z holowaniem innych statków. W rozumieniu ustawy „Nowość Żegluga śródlądowa” o uznaniu jednostki za holownik decydują przede wszystkim jej cechy techniczne oraz funkcja, do której została przeznaczona.

Definicja obejmuje dwa podstawowe elementy:

• holownik jest statkiem wyposażonym w napęd mechaniczny, a więc może poruszać się dzięki własnemu napędowi;
• jest przeznaczony albo przystosowany do holowania innych statków.

Sformułowanie „przeznaczony albo przystosowany” wskazuje, że wystarczy spełnienie jednej z tych przesłanek. Jednostka może więc być zaprojektowana od początku jako holownik lub zostać wyposażona i dostosowana do wykonywania holowania w późniejszym czasie. Istotne jest to, aby jej właściwości pozwalały na realizowanie takiej funkcji, a nie wyłącznie to, czy w danym momencie faktycznie holuje inną jednostkę.

Pojęcie odnosi się zatem do określonej kategorii statków wyróżnionej przez sposób napędu i zdolność do wykonywania konkretnego zadania na wodach śródlądowych. Nie każdy statek o napędzie mechanicznym jest holownikiem. Konieczne jest również jego przeznaczenie lub techniczne przystosowanie do holowania innych statków.

W ustawie definicja porządkuje nazewnictwo i pozwala jednoznacznie określić, jakiego rodzaju jednostki obejmuje określenie „holownik”. Ma to znaczenie przy odróżnianiu holowników od innych statków oraz przy stosowaniu przepisów, które posługują się nazwą tej kategorii. W praktyce pozwala oceniać jednostkę przez pryzmat jej konstrukcji, wyposażenia i funkcji, a nie tylko przez sposób, w jaki jest wykorzystywana w konkretnej chwili. Termin ten opisuje więc zarówno jednostki wykonujące holowanie, jak i takie, które zostały do tego celu przygotowane, nawet jeśli aktualnie realizują inne zadanie.