Hodowca

„Hodowca” to w rozumieniu ustawy o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich podmiot, który bierze udział w wykonywaniu programu hodowlanego. O tym, czy dana osoba lub jednostka mieści się w tym pojęciu, decyduje więc nie sama nazwa prowadzonej działalności, posiadanie zwierząt ani fakt zajmowania się ich rozmnażaniem, lecz rzeczywiste uczestnictwo w realizacji programu hodowlanego.

Definicja obejmuje trzy rodzaje podmiotów. Hodowcą może być:

• osoba fizyczna, czyli konkretny człowiek,
• osoba prawna,
• jednostka organizacyjna, która nie ma osobowości prawnej.

Istotne są zatem dwa elementy. Pierwszym jest forma prawna podmiotu, która musi należeć do jednej z wymienionych kategorii. Drugim, najważniejszym, jest udział w realizacji programu hodowlanego. W praktyce oznacza to, że hodowcą w znaczeniu ustawowym może zostać zarówno pojedyncza osoba, jak i podmiot działający w bardziej złożonej formie organizacyjnej, o ile uczestniczy w działaniach objętych takim programem.

Pojęcie służy wyznaczeniu kręgu podmiotów, do których odnoszą się przepisy regulujące organizację hodowli i rozród zwierząt gospodarskich. Pozwala odróżnić osoby i jednostki uczestniczące w zorganizowanym systemie hodowlanym od podmiotów, które jedynie posiadają zwierzęta gospodarskie albo zajmują się nimi poza programem hodowlanym. Ma to znaczenie praktyczne przy ustalaniu, kto może być adresatem uprawnień, obowiązków lub wymagań wynikających z przepisów dotyczących realizacji programu.

Nie jest to więc określenie ograniczone do jednego zawodu ani do konkretnego rodzaju działalności gospodarczej. Jest to termin prawny, którego znaczenie zależy przede wszystkim od związku danego podmiotu z programem hodowlanym. Pojęcie „hodowca” występuje także w przepisach dotyczących ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych lub edukacyjnych, jednak jego zastosowanie należy odczytywać w kontekście regulacji, w której zostało użyte.