Historyczna baza połowowa

„Historyczna baza połowowa” to, w rozumieniu ustawy „o rybołówstwie morskim”, udokumentowany obraz wcześniejszej aktywności połowowej armatora związanej z konkretnym statkiem rybackim. Chodzi o wykazanie, że określony statek był rzeczywiście wykorzystywany do połowu danego gatunku organizmów morskich albo do działań bezpośrednio związanych z takim połowem.

Pojęcie obejmuje kilka podstawowych elementów:

• aktywność musi być udokumentowana na podstawie dzienników połowowych albo raportów połowowych;
• dokumentacji dokonuje armator statku rybackiego;
• znaczenie ma statek wpisany do rejestru statków rybackich albo statek, który został wpisany do tego rejestru w miejsce wcześniejszej jednostki;
• udokumentowane działanie musi dotyczyć wykorzystania kwot połowowych przyznanych w specjalnym zezwoleniu połowowym albo wydawania lub wystawiania na określonym obszarze narzędzi połowowych przeznaczonych do połowu danego gatunku.

Historyczna baza połowowa nie oznacza więc wyłącznie ilości złowionych ryb. Może obejmować także udokumentowane wykorzystanie uprawnień wynikających ze specjalnego zezwolenia połowowego oraz faktyczne rozmieszczanie narzędzi połowowych na wskazanym obszarze. Istotne jest również powiązanie tej aktywności z konkretnym statkiem oraz z określonym gatunkiem organizmów morskich.

W ustawie pojęcie służy do ustalenia, czy armator i związany z nim statek mają potwierdzoną, wcześniejszą aktywność połowową spełniającą wymagania określone w przepisach. Zapis w dziennikach lub raportach połowowych ma znaczenie dowodowe, ponieważ pozwala oprzeć ocenę na formalnej dokumentacji, a nie wyłącznie na oświadczeniu armatora. W praktyce historyczna baza połowowa może być wykorzystywana przy ocenie sytuacji danego armatora w ramach mechanizmów dotyczących działalności połowowej, zwłaszcza tam, gdzie znaczenie ma wcześniejsze wykorzystanie kwot lub narzędzi połowowych. Dotyczy ona zatem nie samego istnienia statku, lecz udokumentowanego sposobu jego używania do połowu określonych gatunków.