Hałda

Hałda, w rozumieniu ustawy „Odpady wydobywcze”, to wyodrębniony obiekt związany z umieszczaniem na powierzchni ziemi stałych odpadów powstających w wyniku działalności wydobywczej. O zakwalifikowaniu danego miejsca jako hałdy decyduje przede wszystkim jego przeznaczenie, rodzaj znajdujących się w nim odpadów oraz sposób ich umieszczenia.

Pojęcie obejmuje cztery podstawowe elementy:

• obiekt, czyli określone miejsce lub konstrukcję przeznaczoną do gromadzenia odpadów;
• cel składowania, a więc funkcję polegającą na przechowywaniu lub odkładaniu odpadów, a nie na ich wykorzystaniu jako produktu;
• stałą postać odpadów wydobywczych, czyli materiałów powstałych w związku z wydobywaniem, które mają postać stałą;
• lokalizację na powierzchni ziemi, odróżniającą hałdę od miejsc, w których odpady pozostają pod powierzchnią.

W tej definicji ważne jest to, że hałda nie oznacza wyłącznie samego nagromadzenia materiału. Chodzi o obiekt, który jest przeznaczony do składowania określonego rodzaju odpadów. Znaczenie ma zatem zarówno charakter materiału, jak i funkcja danego miejsca. Sam fakt występowania ziemi, skał lub innych pozostałości po wydobyciu nie przesądza jeszcze o tym, że mamy do czynienia z hałdą w rozumieniu ustawy.

Pojęcie służy do wskazania obiektów objętych zakresem regulacji dotyczących odpadów wydobywczych. Pozwala odróżnić powierzchniowe miejsca składowania stałych odpadów wydobywczych od innych obiektów i sposobów postępowania z takimi odpadami. W praktyce przydatne jest ustalenie, czy dane miejsce ma charakter obiektu składowania, czy też pełni inną funkcję, na przykład jest miejscem czasowego prowadzenia prac albo wykorzystania materiału. Definicja porządkuje więc ocenę, do jakiego rodzaju obiektu odnosi się dany przepis ustawy i jakie znaczenie ma w nim sposób zagospodarowania odpadów.