Grupa do spraw Odporności Podmiotów Krytycznych

Grupa do spraw Odporności Podmiotów Krytycznych to określona w ustawie „o zarządzaniu kryzysowym” grupa, której zadaniem jest wspieranie działań na poziomie Unii Europejskiej oraz współpraca między państwami członkowskimi w obszarze budowania odporności podmiotów krytycznych. Pojęcie to łączy więc trzy podstawowe elementy: istnienie grupy, jej funkcję wsparcia wobec Komisji Europejskiej oraz funkcję współpracy z państwami członkowskimi Unii Europejskiej.

Odporność podmiotów krytycznych należy w tym ujęciu rozumieć jako zdolność takich podmiotów do utrzymania lub odtworzenia prawidłowego działania w obliczu zagrożeń i zakłóceń. Sama definicja nie określa jednak szczegółowego składu grupy ani nie wylicza form, w jakich ma ona realizować swoje zadania. Wskazuje przede wszystkim jej cel i zakres działania, czyli wzmacnianie odporności podmiotów mających znaczenie dla funkcjonowania istotnych obszarów życia społecznego i gospodarczego.

Grupa pełni zatem funkcję koordynacyjną i wspierającą. Jej znaczenie polega na tworzeniu warunków do współdziałania, wymiany doświadczeń oraz rozwijania wspólnego podejścia do odporności podmiotów krytycznych. Wsparcie Komisji Europejskiej oznacza udział w działaniach służących realizacji tego celu na poziomie unijnym, natomiast współpraca z państwami członkowskimi wskazuje na ponadkrajowy charakter grupy.

W praktyce pojęcie służy określeniu forum współpracy w zakresie przygotowania podmiotów krytycznych do zakłóceń, ograniczania ich skutków oraz wzmacniania zdolności do dalszego działania. Nie jest to nazwa pojedynczego podmiotu krytycznego, lecz oznaczenie grupy zaangażowanej w budowanie ich odporności. Definicja wyznacza więc przede wszystkim rolę tej grupy w systemie współpracy unijnej i państw członkowskich.