Art. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym określa wymagania kwalifikacyjne dla osób sporządzających projekty planów zagospodarowania przestrzennego na różnych szczeblach administracyjnych, tj. województwa, gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że osoby odpowiedzialne za tworzenie tych planów posiadają odpowiednie kwalifikacje i kompetencje, co jest kluczowe dla prawidłowego i zrównoważonego rozwoju przestrzennego.

#### 1. Uprawnienia do projektowania w planowaniu przestrzennym

Pierwsza grupa osób uprawnionych do sporządzania planów to osoby, które nabyły uprawnienia do projektowania w planowaniu przestrzennym na podstawie ustawy z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym. Ta ustawa, mimo że już nieobowiązująca, wprowadziła podstawowe zasady i wymagania dotyczące kwalifikacji zawodowych w tej dziedzinie.

#### 2. Uprawnienia urbanistyczne

Druga grupa to osoby, które nabyły uprawnienia urbanistyczne na podstawie art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Ustawa ta zaktualizowała i rozszerzyła wymagania kwalifikacyjne, dostosowując je do zmieniających się potrzeb i realiów gospodarczych oraz społecznych.

#### 3. Kwalifikacje zawodowe urbanistów

Trzecia grupa obejmuje osoby posiadające kwalifikacje do wykonywania zawodu urbanisty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uzyskane na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów. Ustawa ta wprowadziła samorządy zawodowe, które nadzorują i regulują wykonywanie zawodu urbanisty, co zwiększa profesjonalizm i odpowiedzialność w tej dziedzinie.

#### 4. Dyplom ukończenia studiów wyższych

Czwarta grupa to osoby posiadające dyplom ukończenia studiów wyższych w zakresie architektury, urbanistyki lub gospodarki przestrzennej. Tego rodzaju wykształcenie zapewnia solidne podstawy teoretyczne i praktyczne niezbędne do wykonywania zadań związanych z planowaniem przestrzennym.

#### 5. Studia podyplomowe

Piąta grupa obejmuje osoby, które posiadają dyplom ukończenia studiów wyższych w zakresie innym niż architektura, urbanistyka lub gospodarka przestrzenna, ale ukończyły studia podyplomowe w zakresie planowania przestrzennego, urbanistyki lub gospodarki przestrzennej. Taka ścieżka edukacyjna pozwala na zdobycie specjalistycznej wiedzy i umiejętności niezbędnych do pracy w tej dziedzinie.

#### 6. Kwalifikacje zawodowe z państw członkowskich UE, EFTA i Konfederacji Szwajcarskiej

Ostatnia grupa to obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), którzy nabyli kwalifikacje zawodowe odpowiadające wymaganiom określonym w pkt 4 lub 5. Przepis ten jest zgodny z zasadami swobodnego przepływu osób i uznawania kwalifikacji zawodowych w ramach Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

### Podsumowanie

Art. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym precyzyjnie określa, jakie kwalifikacje muszą posiadać osoby odpowiedzialne za sporządzanie planów zagospodarowania przestrzennego. Przepis ten ma na celu zapewnienie wysokiej jakości tych planów, co jest kluczowe dla zrównoważonego rozwoju przestrzennego i harmonijnego funkcjonowania społeczności lokalnych. Wprowadzenie różnych ścieżek uzyskiwania kwalifikacji zawodowych umożliwia dostęp do zawodu urbanisty osobom o różnym wykształceniu i doświadczeniu, co sprzyja różnorodności i innowacyjności w tej dziedzinie.

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Art. 68 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadza zmianę w art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych. Zmiana ta polega na zastąpieniu wyrazów „Minister właściwy do spraw gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej” wyrazami „Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej”.

Komentarz:

1. **Kontekst legislacyjny**:
   - Ustawa z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych reguluje kwestie związane z zakładaniem, utrzymywaniem i zarządzaniem cmentarzami oraz procedurami chowania zmarłych.
   - Art. 12 ust. 4 tej ustawy odnosi się do kompetencji ministra odpowiedzialnego za gospodarkę przestrzenną i mieszkaniową w kontekście regulacji dotyczących cmentarzy.

2. **Zmiana kompetencji ministra**:
   - Zmiana wprowadzona przez Art. 68 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym aktualizuje nazwę ministerstwa odpowiedzialnego za te kwestie. W miejsce „Ministra właściwego do spraw gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej” wprowadzono „Ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej”.
   - Ta zmiana odzwierciedla reorganizację struktury ministerstw i ich kompetencji, która miała miejsce w Polsce. W praktyce oznacza to, że obowiązki związane z gospodarką przestrzenną i mieszkaniową zostały rozszerzone o kwestie budownictwa.

3. **Znaczenie praktyczne**:
   - Dla organów administracji publicznej oraz podmiotów zajmujących się zarządzaniem cmentarzami, zmiana ta oznacza konieczność uwzględnienia nowej struktury ministerialnej w swoich działaniach i dokumentacji.
   - Wszelkie wnioski, decyzje i inne działania administracyjne, które wcześniej były kierowane do ministra odpowiedzialnego za gospodarkę przestrzenną i mieszkaniową, teraz powinny być kierowane do ministra odpowiedzialnego za budownictwo, gospodarkę przestrzenną i mieszkaniową.

4. **Konsekwencje prawne**:
   - Zmiana ta ma charakter porządkowy i dostosowawczy, nie wprowadza nowych obowiązków ani praw dla obywateli czy podmiotów zarządzających cmentarzami.
   - Jest to przykład legislacyjnej aktualizacji przepisów w celu odzwierciedlenia zmian w strukturze administracji rządowej.

Podsumowując, Art. 68 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadza techniczną zmianę w ustawie o cmentarzach i chowaniu zmarłych, dostosowując przepisy do aktualnej struktury ministerialnej. Zmiana ta jest istotna z punktu widzenia formalno-prawnego, ale nie wpływa bezpośrednio na codzienne funkcjonowanie cmentarzy ani na procedury związane z chowaniem zmarłych.

Artykuł należy do części nowelizacyjnej aktu i nie reguluje niczego samodzielnie. Działa wyłącznie na tekst ustawy o utworzeniu urzędu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, a wykaz wprowadzonych zmian jest w komentowanym fragmencie pominięty.

### Najważniejsze punkty

- Adresatem przepisu jest tekst ustawy o utworzeniu urzędu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, a nie obywatel ani organ stosujący prawo - z samego artykułu nie wynika żaden obowiązek ani uprawnienie.
- Zmiana została opisana jako punktowa: dotyczy wskazanych jednostek redakcyjnych aktu zmienianego, a nie całego jego tekstu.
- Treść wprowadzonych zmian nie jest w tym miejscu odtworzona, więc z komentowanego fragmentu nie da się odczytać, na czym polegały.
- Skutek nastąpił jednorazowo, wraz z wejściem przepisu w życie: brzmienie aktu zmienianego zostało wtedy przeredagowane.
- Stan prawny odczytuje się z aktualnego brzmienia ustawy o utworzeniu urzędu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, a nie z tego artykułu.

### W praktyce

Znaczenie tego artykułu jest dziś przede wszystkim porządkowe. Normy do zastosowania szuka się w aktualnym tekście ustawy o utworzeniu urzędu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, gdzie wprowadzone zmiany są już uwzględnione w jego własnej numeracji.

Gospodarka przestrzenna

Gospodarka przestrzenna w przepisach

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym2 przepisy

Prawo geodezyjne i kartograficzne1 przepis

Prawo ochrony środowiska1 przepis