Przepis określa organizację okręgowych urzędów górniczych oraz zasady kierowania nimi. Terenowymi organami administracji rządowej podległymi Prezesowi Wyższego Urzędu Górniczego są dyrektorzy okręgowych urzędów górniczych. Prezes powołuje i odwołuje zarówno dyrektorów, jak i ich zastępców. Powołanie oznacza nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy.

Dyrektorzy wykonują zadania przy pomocy właściwych urzędów, które działają pod ich bezpośrednim kierownictwem. Osoby wykonujące w tych urzędach obowiązki związane z zadaniami należącymi do właściwości dyrektora podlegają temu dyrektorowi. Jednocześnie Prezes Wyższego Urzędu Górniczego nie może wydawać tym osobom poleceń w indywidualnych sprawach należących do kompetencji dyrektora. Przepis wyraźnie rozdziela więc zwierzchnictwo nad urzędem od wpływania na rozstrzyganie konkretnych spraw.

Regulacja wskazuje także szczególne skutki odwołania ze stanowiska dla osób, które wcześniej były mianowanymi urzędnikami państwowymi albo pracownikami służby cywilnej. Osoby te stają się pracownikami służby cywilnej, a w ich sytuacji stosuje się odpowiednio wskazany przepis dotyczący pracowników urzędów państwowych.

W sprawach organizacyjno-finansowych, w tym pracowniczych, Wyższy Urząd Górniczy i okręgowe urzędy górnicze tworzą jedną jednostkę organizacyjną, używającą nazwy „Wyższy Urząd Górniczy”. Zadania dyrektora generalnego tej jednostki wykonuje dyrektor generalny Wyższego Urzędu Górniczego. Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi tworzy i znosi okręgowe urzędy, określając ich nazwę, siedzibę i właściwość miejscową, natomiast Prezes określa ich organizację wewnętrzną i tryb pracy.

Prawo geologiczne i górnicze

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2011/981/text/U/D20110981Lj.pdf

Górnicze urzędy

Górnicze urzędy w przepisach

Prawo geologiczne i górnicze1 przepis