Przepis dotyczył możliwości organizowania przez gminy żydowskie katechezy oraz lekcji religii. Wskazywał, że takie działania miały odbywać się według zasad i procedury określonych poza tą ustawą, w innych przepisach. Ponieważ artykuł został uchylony, jego treść nie stanowi obecnie obowiązującej podstawy prawnej do prowadzenia takich zajęć. Sam przepis nie określał szczegółów organizacji ani warunków nauczania.

o stosunku Państwa do gmin wyznaniowych żydowskich w Rzeczypospolitej Polskiej

Przepis przyznaje gminom żydowskim prawo do tworzenia i prowadzenia szkół, a także innych placówek oświatowo-wychowawczych oraz opiekuńczo-wychowawczych. Oznacza to, że mogą one organizować takie miejsca i odpowiadać za ich działalność. Nie jest to jednak pełna regulacja zasad ich funkcjonowania. Przy zakładaniu i prowadzeniu tych placówek gminy muszą stosować reguły określone w innych, odrębnych przepisach.

Przepis pozwala gminom żydowskim oraz innym osobom prawnym działającym na podstawie tej ustawy prowadzić działalność charytatywną. Chodzi o działania służące udzielaniu pomocy. Ustawa wskazuje przykładowe formy takiej działalności: zakłady wychowawcze, opiekuńcze oraz zakłady opieki zdrowotnej. Oznacza to, że może ona obejmować między innymi wychowanie, opiekę oraz zapewnianie opieki zdrowotnej.

Przepis określa, kto może należeć do gmin żydowskich. Członkiem może być osoba pełnoletnia, będąca wyznania mojżeszowego, mająca polskie obywatelstwo i mieszkająca w Polsce. Poszczególne gminy nie działają jako całkowicie odrębne organizacje: wszystkie tworzą wspólną strukturę, czyli Związek Gmin Wyznaniowych Żydowskich w Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis wskazuje więc zarówno warunki członkostwa, jak i zrzeszenie gmin.

Przepis określa, co dzieje się z majątkiem, gdy gmina żydowska albo inna osoba prawna utworzona na podstawie tej ustawy zostanie zniesiona. W takiej sytuacji majątek nie pozostaje bez właściciela ani nie przechodzi na dowolny podmiot. Z mocy przepisu staje się własnością Związku Gmin. Dotyczy to całego majątku należącego do zniesionej jednostki, bez wskazywania wyjątków lub odrębnego trybu przekazania.

Przepis gwarantuje, że gminy żydowskie oraz Związek Gmin mogą samodzielnie organizować swoje funkcjonowanie. Nie podlegają przy tym organizacyjnie żadnej zagranicznej władzy religijnej ani świeckiej. Oznacza to, że ich struktura, sposób działania i decyzje organizacyjne nie muszą być podporządkowane instytucjom znajdującym się poza Polską. Przepis odnosi się do niezależności organizacyjnej tych podmiotów.

Gmina żydowska

Gmina żydowska w przepisach

o stosunku Państwa do gmin wyznaniowych żydowskich w Rzeczypospolitej Polskiej6 przepisów