Głębokość tranzytowa

Głębokość tranzytowa to parametr opisujący warunki żeglugi na określonym odcinku drogi wodnej. W rozumieniu ustawy „Nowość Żegluga śródlądowa” chodzi o najmniejszą głębokość występującą na szlaku żeglownym danego odcinka. Nie jest to więc wartość uśredniona ani głębokość w wybranym, najgłębszym miejscu, lecz wielkość wyznaczająca najpłytszy punkt lub fragment trasy objętej oceną.

Pojęcie ma trzy podstawowe elementy:

• odnosi się do głębokości, czyli pionowej odległości od powierzchni wody do dna;
• dotyczy szlaku żeglownego, a więc tej części drogi wodnej, która jest przeznaczona do prowadzenia żeglugi;
• obejmuje określony odcinek drogi wodnej, dlatego ustalona wartość może dotyczyć tylko wyznaczonej części całej trasy.

Słowo „tranzytowa” wskazuje na znaczenie tej głębokości dla przejścia przez cały analizowany odcinek. Jeżeli w jego obrębie występuje miejsce płytsze niż pozostała część szlaku, to właśnie ono wpływa na ustalenie głębokości tranzytowej. Parametr ten przedstawia zatem ograniczenie wynikające z najmniej korzystnych warunków głębokościowych na danym fragmencie drogi wodnej.

W praktyce głębokość tranzytowa pozwala ocenić, jakie warunki panują na szlaku i czy jego płytki fragment może mieć znaczenie dla przepływu jednostek. Jest użyteczna przy planowaniu przejścia określonym odcinkiem, analizie jego dostępności oraz porównywaniu warunków żeglugowych w różnych częściach drogi wodnej. Ma także znaczenie informacyjne, ponieważ wskazuje wartość, której nie należy pomijać przy ocenie całej trasy. W ustawie pojęcie porządkuje opis parametrów drogi wodnej i wiąże ocenę warunków żeglugi z konkretnym odcinkiem szlaku, a nie z drogą wodną traktowaną jako całość.