Gazociąg bezpośredni

Gazociąg bezpośredni to szczególny rodzaj infrastruktury służącej do przesyłania paliw gazowych. W rozumieniu ustawy „Prawo energetyczne” jest to gazociąg zaprojektowany i wykonany po to, aby dostarczać paliwo gazowe bezpośrednio do instalacji konkretnego odbiorcy, z pominięciem systemu gazowego.

O zakwalifikowaniu danego gazociągu jako bezpośredniego decyduje kilka elementów. Musi on być przede wszystkim gazociągiem, a więc służyć do transportu paliw gazowych. Istotny jest także cel jego budowy, którym ma być bezpośrednie doprowadzenie paliwa do instalacji odbiorcy. Trzecim elementem jest sposób realizacji dostawy, czyli odbywanie się jej poza systemem gazowym. Nie chodzi zatem wyłącznie o fizyczne połączenie rurociągu z instalacją, lecz o jego przeznaczenie i funkcję w dostarczaniu paliwa.

W praktyce gazociąg bezpośredni tworzy odrębną drogę dostawy między źródłem paliwa a instalacją odbiorcy. Nie jest elementem wykorzystywanym do dostarczania gazu za pośrednictwem systemu gazowego, lecz infrastrukturą przeznaczoną do obsługi bezpośredniego połączenia. Może to mieć znaczenie przy opisie sposobu dostarczania paliwa oraz przy odróżnianiu takiej infrastruktury od gazociągów działających w ramach systemu gazowego.

Definicja ustawowa wskazuje więc nie tylko na sam obiekt techniczny, ale także na jego funkcję. Dla oceny, czy dany gazociąg mieści się w tym pojęciu, znaczenie mają jego przeznaczenie, odbiorca, do którego prowadzi, oraz fakt, że dostawa odbywa się z pominięciem systemu gazowego. Termin porządkuje w ustawie kategorie infrastruktury wykorzystywanej w sektorze gazowym i pozwala precyzyjnie opisać bezpośredni sposób dostarczania paliw gazowych.